"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

مسخره کردن و مسخره بازی درآوردن، از کارهای بسیار زشت و ناپسندی است که علاوه بر اینکه معارف اسلامی و آموزه‌های دینی از آن به شدت نهی کرده‌اند، هر عقل سالمی نیز بدی و قباحت آن را درک می‌کند.

هر انسان عاقل و خردمندی نیز، از دست انداختن، استهزاء و لودگی تنفر داشته و از آن دوری می‌جوید تا ضمن اینکه مراقب باشد آلوده این گناه خطرناک نشود، وقار و هیبت خود را هم حفظ کند.
البته مسخرگی، تنها به مسخره کردن دیگران اختصاص ندارد. گاهی انسان خودش را مسخره می‌کند. شاید باورش سخت باشد اما واقعیت دارد. برخی انسان‌ها هستند که می‌نشینند و خودشان را مسخره کرده و به ریش خود هم می‌خندند. اما اینکه اینها چه کسانی هستند و چگونه کسی خودش را مسخره می‌کند، بهتر است به کلام دلنشین امام رضا علیه السلام گوش بسپاریم که فرمود:


مَن سَألَ اللّه َ التَّوفیقَ و لَم یَجتَهِد فَقَدِ استَهزَأَ بِنَفسِهِ

هر كس از خدا توفیق بخواهد و تلاش نكند ، خود را مسخره كرده است [۱]

درخواست توفیق از خداوند متعال، در واقع درخواست رهبر و راهنماست. حضرت امیرالمؤمنین ‏علیه السلام مى‏فرمایند:

لا قائِدَ خَیْرٌ مِنَ التَّوْفیقِ

راهنمایى بهتر از توفیق وجود ندارد [2]

با این بیان، کسی که از خداوند می‌خواهد به او توفیق انجام کار خیر و عمل صالح بدهد، در واقع هادی و راهنمایی می‌خواهد تا او را به سمت خوبی‌ها هدایت کند. و معلوم می‌گردد، کسی که از خدا، راهنمای راه بخواهد اما پشت سر اوحرکت نکند، از موقعیت پیش آمده استفاده نکند، از فرصت‌ها و ظرفیت‌هایی که خداوند مهربان در اختیارش می‌گذارد بهره نبرد، خودش را مسخره کرده است.  البته و صد البته، که هیچ کس تنها با رهبر و رهنما، ره به جایی نمی‌برد و بوی سعادت و خوشبختی را هم استشمام نخواهد کرد، مگر اینکه پس از درخواست توفیق، پشت سر آن در جاده عمل حرکت کند و به خواسته‌هایش جامه عمل بپوشاند.

پی‌نوشت:

[۱] میزان الحكمه ، ح 2790

[2] بحار الأنوار: جلد 1 صفحه 94





طبقه بندی: شرح حدیث، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 2 شهریور 1394 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات