"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"
امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) دومین پیشوای شیعیان، اولین ثمره و گوهر پاک زندگی مشترک تنها زوج معصوم عالم یعنی امیرالمومنین(علیه‌السلام) و فاطمه زهرا(سلام‌الله‌علیها) در نیمه ماه مبارک رمضان به دنیا آمد. ایشان از همان زمان کودکی به قدری مورد توجه رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) قرار گرفته بودند که اصحاب نیز از این همه توجه متعجب بودند. و ما در این نوشتار به بیان گوشه‌ی کوچکی از مقام و منزلت این بزرگوار در نزد خداوند سبحان و اولین شخصیت عالم خلقت پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌واله) می‌پردازیم که تمامی آن را از احادیث صحیح و معتبر اهل سنت بیان می‌نماییم:

در فضیلت امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) و هم‌چنین سایر اهل بیت(علیهم‌السلام) همین بس که قرآن کریم در موردشان می‌فرماید:«إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَكُمْ تَطْهِیرًا[احزاب/33] خدا فقط مى‌‏خواهد آلودگى را از شما خاندان[پیامبر] بزداید و شما را پاك و پاكیزه گرداند». عایشه در تفسیر این آیه می‌گوید: «یک روز صبح پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌واله) در حالی‌که عبای سیاه رنگی بر تن داشتند (از منزل) خارج شد، پس حسن بن علی بر او وارد شد و او را داخل کرد، سپس حسین آمد پس او را نیز با خود داخل کرد، سپس فاطمه(سلام‌الله‌علیها) آمد، پس او را نیز داخل کرد و سپس علی(علیه‌السلام) آمد و او را نیز داخل کرد؛ سپس فرمودند: «همانا خداوند اراده کرده است که از شما اهل بیت، پلیدی را محو کند و شما را مطهر قرار دهد».[1]

 همین یک آیه در برتری و فضیلت امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) بر سایر افراد بس است و برای اهل حق و حقیقت نیازی به ادله دیگری نیست، امّا برای آن‌که جای هیچ‌گونه تردید و شبهه‌ای باقی نگذاریم، روایات نبوی در صحاح سته و دیگر کتب معتبر اهل سنت نیز بیان می‌کنیم:
براء بن عازب گوید: حسن بن علی(علیه‌السلام)  را سوار بر گردن پیامبر دیدم در حالی‌که حضرت می­فرمودند:« بار خدایا همانا من او را دوست دارم پس تو نیز او را دوست بدار».[2]

«بخارى‏» در صحیح خود از «ابو هریره» نقل مى‌‏كند: یک روز پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌واله) فرمود: حسن(علیه‌السلام) را به نزد من بیاورید. بعد از آمدن او رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) او را به سینه چسبانید و بوسید و فرمود: «پروردگارا، من حسن را دوست دارم، تو هم او را دوست بدار و هر كسى كه او را دوست مى‌‏دارد، دوست بدار».[3]

عایشه نیز روایت مى‌‏كند كه رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌واله) حسن (علیه‌السلام) را مى‌‏گرفت و به سینه مى‌‏چسبانید و مى‌‏فرمود: «پروردگارا، این بزرگوار، فرزند من است؛ من او را دوست مى‌‏دارم، تو هم او و دوستانش را دوست بدار».[4]

بسیاری از علمای اهل سنت این روایت را در کتب خود آورده‌اند که ‌رسول خدا(صلّى‌اللّه‌علیه‌وآله) فرموده است: «حسن و حسین(علیهماالسلام) سرور جوانان بهشت‏ هستند».[5]

تمامی این فضائل و محبوبیت در نزد رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌واله) گوشه‌ای از فضائل و جایگاه بسیار ارزشمند حضرت در قلب نظام هستی است که کسی را توان انکار این مقام و شأن و منزلت نمی‌باشد. 
(پی‌نوشت در ادامه مطلب)


 ------------------------------------------------
پی‌نوشت
[1]. صحیح مسلم، حدیث 2424، ص 1049.
[2]. همان، کتاب فضائل الصحابة، حدیث 2422، صفحه 1048.
[3]. صحیح بخارى‏،كتاب لباس، باب سخاب‏ براى كودكان(به نقل از کتاب فضائل پنج تن در صحاح ششگانه اهل سنت، ج‏4، ص 177)؛ مسنداحمدبن حنبل، ج2، ص331.
[4]. كنز العمال ج7،ج 105.
[5]. صحیح ترمذى، ج2، ص306؛ مسند احمدبن حنبل،ج3، ص82؛ تاریخ بغدادی، ج9، ص231؛ خصائص نسائی، ص36.




داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 10 تیر 1394 | توسط : علی صفابخش | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic