"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

جسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیست

پیش این سیلاب، کی دیوار می‌ماند به جا؟

خیلی سخت است،کسی با تمام وجود، مالی را جمع کند اما در نهایت مجبور باشد آن را به دست کسانی بسپارد که نتوانند آن را برایش نگهداری کنند.

هیچ انسان عاقلی مال و دارای اش را در معرض تلف شدن قرار نمی دهد.

ساختن خانه برای خراب شدن و از بین رفتن ، دیوانگی است. آن هم خانه ای که خشت خشت آن  بخشی از عمر انسان باشد. یک هنرمند وقتی اثری پرارزش و گرانبها خلق میکند، برای دوام و بقایش بیشتر دل می سوزاند و چاره اندیشی می کند تا از آسیب های احتمالی و قرار گرفتن در دست نااهلان جلوگیری کند. ثروت و دارایی به نوعی اثر هنری انسان محسوب  می شوند. تابلویی است که بخش قابل توجهی از وقت خود رابرای ترسیم و کشیدن آن صرف نموده و جوانی و زندگانی اش را خرج نموده است. اثری است که از لحظه لحظه های زندگی خودش ترسیم شده و آیینه گذشته و زندگی اوست.

از این رو هر كسی به گونه ای می كوشد تا نتیجه كار و تلاش خود را حفظ كند و از آن استفاده كند. باید برای باقی ماندن دارایی فكری كرد. راه های زیادی وجود دارد. اما هر راه و شیوه ای كه تصور شود آخرش به بن بست ختم می شود. به جز یك راه كه امانت دادن به خدای مهربان است. او كه خالق تمام آسمان ها و زمین است خودش فرموده: هرچه كه در دست شماست از بین می رود و هرچه كه نزد خدا باشد باقی می ماند.1

 

آری بهترین راه، واگذاریِ دارایی به خداوند است. دارایی و ثروت به هر کس سپرده شود کم می شود و در نهایت از بین می رود. اما مالی که به خدا سپرده شود نه تنها از بین نمی رود بلکه رشد نموده و چندین برابر می شود. وقتی نهالی کوچک به دست باغبان هنرمند عالم سپرده شود، نه تنها آن را به درختی تنومند و پرثمر تبدیل می کند که از آن یک درخت بهشتی می سازد که تجری من تحتها الانهار.

خانه و مسکن به هرکه اجاره داده شود روز به روز فرسوده تر می شود مگر اینکه به خداوند - که مالک و صاحب تمام عالم است- سپرده شود. خداوند متعال، نه تنها از اصل آن نمی کاهد که روز به روز آن را مقاوم تر و وسیعتر گردانده، و با آنکه صاحبخانه حقیقی خودش است، اما اجاره چندین برابر آن ملک را نیز به موقع به انسان می رساند. آنهم در زمانی که سخت به آن نیاز دارد.

 اما چگونه؟ راهش وقف است. كافی است نگاهی به موقوفات گذشتگان انداخته شود تا راستی ودرستی این ادعا به راحتی احساس شود. آن خیّرانی كه سال های سال است كه رخت از این دنیا بسته اند، تمام دارایی شان از بین رفته و كسی هم نمی داند چگونه خرج شده به جز مالی كه به دست خدا سپرده و آن را وقف كرده است. مال وقف شده اش، با گذشت سال ها همچنان پا برجاست و خیرات و اجرش، هنوز كه هنوز است كه به دست واقف می رسد.

1-      مَا عِندَكُمْ یَنفَدُ وَمَا عِندَ اللّهِ بَاقٍ نحل آیه 96

 





طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: واگذاری اموال به خدا، وقف، باقی ماندن دارایی،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 19 آذر 1392 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات