"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

تیره روزان جهان را به چراغى دریاب

تا پس از مرگ، تو را شمع مزارى باشد

ایثار نشانه کمال شعور و خرد انسان، انتخابی برتر و آگاهانه و خلق خدا را بیشتر از خود دوست داشتن است. هرکسی نمی تواند به قله رفیع ایثار برسد. این صفت را به هر کسی نمی دهند. این خصلت آنقدر ارزشمند است که در کلام اهل بیت علیهم السلام ، بالاترین مرتبه ایمان،بالاترین نیکوکاری، اوج بزرگواری انسان، خوی نیکان، بهترین انتخاب، برترین عبادت و عالی ترین خصلت اخلاقی شمرده شده است.

ایثار و ازخود گذشتگی، میوه شیرین خداباوری و خداخواهی، دین پذیری و دگردوستی است. فوائد و آثار زیادی هم دارد، که از آن جمله آمرزش و غفران الهی، جلب شفاعت اهل بیت علیهم السلام و محبوب دیگران شدن است.

ایثار یادگار خوبان عالم است. اهل بیت علیهم السلام حتی در سخت ترین شرایط دیگران را بر خود ترجیح می دادند.

ایثار و از خود گذشتگی، انواع و شیوه هایی دارد. اما در این میان،

وقف ویژگی خاص خودش را دارد. وقف یک ازخود گذشتگی ماندگار است. ایثاری است به وسعت تاریخ. گذشتی است که رایحه عطر دل انگیزش می تواند تا قیامت در کوچه بازار دنیا به مشام جان مردمان برسد. ایثاری است نه برای یک روز و دو روز،که همیشگی است. گذشتی است نه برای چند نفر و در زمانی خاص، که نتیجه این ایثار برای آیندگان هم ملموس و محسوس است.

کسی که به وقف روی می آورد، راحتی و آسایش زود گذر امروز خود را فدای حضرت حق می کند. خدمت به دین و دنیای خلق خدا را بر خود ترجیح و آنها را بیشتر از خود دوست می دارد. واقف، ایثارگری است که رضای حق را بر رضای خود ترجیح می دهد. واقف ایثار گری است که عقل آخربین - که راهنمای انسان به سوی افكار بلند و افق های دوردست می باشد را - بر چشمان ظاهربین و كوته بین - که نمی گذارد آدمی بیشتر از اطراف خود راببیند و به آن بیندیشد- ترجیح می دهد و بر می گزیند.

وقف ایثار عجیبی است. در وقف نه تنها مردمان هم عصر بر خود ترجیح داده می شوند، بلکه واقف، آنها را هم که هنوز به دنیا نیامده اند را بر خود ترجیح می دهد. اوج بزرگواری و از خود گذشتگی است. ایمان بالایی می خواهد. اینکه کسی از ثروت و دارایی خویش چشم بپوشد و آن را وقف کند حتی برای آنها که هنوز نیامده اند و او آنها را نمی شناسد.





طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: ایثار، وقف، ایثار ماندگار، گذشت،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 10 آذر 1392 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic