"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

رَستـم از این نفـس و هوا، مرده بلازنده بلا

 مرده و زنده و طنم، نیست بجز عشق خدا

همه دوست دارند نامشان به خوبی و نیکی ماندگار شود. برای همین هرکسی به شکلی برای ماندگاری اش تلاش می کند. یکی در میدان ورزش، آن دیگری در کسب قدرت و مقام و... اما همه اینها زودگذرند و نهایتا چند سال بعد از مرگ، غبار فراموشی بر قبر می نشیند و حتی نوادگان انسان هم او را فراموش می کنند. گذشته از اینکه ماندن عنوان ها، نه برای دیگران سود و منفعتی دارد و نه برای خود انسان.

خیلی ها برای اینکه نام و یادشان زنده بماند، برای پس از مرگ خود، وصیت هایی از قبیل چاپ زندگی نامه، نشر و محافظت از فیلم ها و تصاویر و حتی ساخت مقبره می کنند، تا در هیاهوی زندگی فراموش نشوند.

خیلی ها ممکن است هزینه های بسیاری را متحمل شوند تا در این دنیا چهره ای ماندگار شوند، اما وقتی راه را بیراهه رفته اند چه سود؟

راست گفته اند: « از دل برود هر آنکه از دیده برفت». اما وقتی نشانه ای از کسی برجای بماند نه از دل می رود و نه از یاد هرچند از دیده رفته باشد.

اینکه چقدر یاد ما در دنیا زنده بماند بستگی به نگاه و عملکرد ما در دنیا دارد. بستگی دارد دنیا را برای چه و برای که بخواهیم. اگر دنیا را تنها برای خود بخواهیم، با رفتنمان یادمان نیز از بین می رود.

اما وقتی انسان از خودش فراتر رود، بیش از نیازهای خود بیندیشد، فراتر از نیازهای روزمره زندگی فکر کند، ماندگار می شود.کار و عمل ارزشمندی انجام دهد که از فکر و روح بلند او سرچشمه گرفته باشد، وی را در دل ها و یادها زنده نگه می دارد.

      یکی از چیزهایی که باعث زنده ماندن یاد و نام انسان می شود،

میراثی است که از خود به جا می گذرد. خیلی مهم است که چه چیزی و به چه انگیزه ای، برای چند نفر و چه کسانی ارث باقی می گذارد. وقتی تنگ نظرانه به دارایی خود بنگریم و میراث خود را فقط برای زن و فرزند خود بخواهیم، طبیعی است که پس از آنها فراموش می شویم.

اما وقف راز ماندگاری است. وقف می تواند تا قیامت از انسان نامی نیک به جا بگذارد. می تواند نیک اندیشی،خیرخواهی، صفا و مروّتِ واقف را در صفحه تاریخ ثبت کند تا همگان از کار خوب او بهره ببرند و به خوبی او را یاد کنند. وقف هم نام و هم کار خوب انسان را باهم حفظ می کند.

اگر کسی نهر کوچک وجود خود را به اقیانوس بی کرانه الهی وصل کند، ماندگار و دائمی می شود. وقف می تواند ریسمانی باشد برای وصول به حق. وقف چشمه ای کوچک است که با رسیدن به اقیانوس بی کرانه الهی دائمی شده و از صاحبش چهره ای ماندگار می سازد.





طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: راز ماندگاری، میراث ماندگار، وقف،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 5 آبان 1392 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic