"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

هر کسی در طول زندگی اش به میزانی مشخص و معین، ثروت و دارایی نصیبش می گردد. مقدارش چندان مهم نیست چون هرچه باشد می گذرد. اما اینکه از چه راهی به دست آمده باشد و چگونه مصرف شود و با چه دید و نگاهی به ثروت و دارایی بنگریم اهمیت دارد.

نکته ای که باید خیلی به آن توجه نمود این است که ما برای ثروت نیستیم و برای آن آفریده نشده ایم، بلکه ثروت برای ماست و باید خرج ما شود، ما باید برای به دست آوردن و خرج کردن ثروت و دارایی برنامه داشته باشیم و کنترل آن را به دست بگیریم،  نه اینکه بازیچه ثروت و مکنت خود شویم و دل و جانمان را به آن بسپاریم تا هرگونه می خواهد آن را به بازی بگیرد. باید به خاطر بسپاریم که امورات زندگی آدمی زاد با میزان و مقداری مشخص می گذرد. اگر بیش از آن خرج شود علاوه بر اینکه اسراف است و گناهی بس بزرگ، در همین دنیا گرفتاری های زیادی برای انسان به  بار می آورد. درست مانند کسی که بخواهد بیش از ظرفیت خود غذا بخورد که نه تنها سودی به  حالش نخواهد داشت، که تاوانش را با بیماری ها و دردسرهای بعدی اش باید پرداخت کند. از این رو باید بدانیم که به پول و دارایی خود چه نگاهی داشتی و چگونه آن را مصرف کنیم. باید بدانیم که ثروت را باید برای افزایش و پیشرفت خود به کار بگیریم نه اینکه عمر و وقت خود را برای افزایش مقدار و میزان آن هزینه کنیم. باید پول و دارایی برای ما، افتخار بیافرینند و بخشی از بهترین های عمر و زندگی انسان شوند.

به راستی کدام کار بهترین کار است. چه کاری به ثروت انسان شرافت می دهد و نشان بهترین مال را به آن عطا می کند؟ خرج کردن ثروت در چه راهی، بیشترین سود را خواهد داشت؟ انجام چه کاری و چه سپرده ای، نتیجه بهتری دارد و بهترین ثروت را برای انسان رقم می زند؟

پاسخ را امام رضا علیه السلام بیان نموده و فرمود:

بهترین مال انسان اندوخته های صدقه است.1

صدقه، اندوخته ای واقعی است.در دنیا هرچه خرج شود، از بین رفته و از دارایی انسان کاسته می شود جز آنچه برای خدا خرج گردد.

هرچه و هر مقدار، که برای خدا مصرف شود، خداوند خودش آن را نگه می دارد تا در بهترین وقت، آن را به بهترین شکل و میزان به صاحبش باز گرداند.

از سوی دیگر، از آنجا که در این کلام نورانی، اندوخته شدن مال به وسیله صدقه را عامل بهترین مال شدن ثروت انسان بیان گردیده، می توان نتیجه گرفت که اگر خود صدقه نیز در ایندنیا به صورت اندوخته درآید بهتر است. راه این کار هم وقف است. با وقف می توان سرمایه ای را برای صدقه در دنیا ماندگار کرد که هر لحظه و آن، صدقه باشد و هر روزش اندوخته ای باشد برای عالم آخرت. وقف باعث پیونداندوخته دنیا با اندوخته آخرت می گردد که نتیجه آن پاداشی چندین برابر برای صاحبش می باشد.

در واقع وقف اندوخته را اندوخته کرده وآن را به وسعت روزگار امتداد می بخشد. وقف کوره ای است که آهن صدق را فولاد می کند تا دوام و ماندگاریش بیشتر شود. وقف ضمن اینکه صدقه ماندگار را ماندگارتر می کند، بر میزان و مقدار آن نیز می افزاید و صندوق اندوخته را به میزانی که فقط خدا از آن آگاهی دارد، توسعه می دهد.

وقف می تواند صدقه طیب و طاهری را که پیش خداوند متعال اندوخته شده است را چندین برابر کند.ن آگاهی داردآ

 

1-      خَیرُ مالِ المَرءِ ذَخائِرُ ‌الصَّدَقَةِ. بهترین مال انسان، اندوخته‌های صدقه است. تنبیه ‌الخواطر، ج2، ص182

 





طبقه بندی: شرح حدیث،  وقف، 
برچسب ها: صدقه، وقف، پس انداز ماندگار، بهترین استفاده،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 29 شهریور 1392 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو