"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

همه انسان ها دنبال خوشبختی و سعادت هستند. در مسیر زندگی نیز راه های مختلفی فراروی انسان قراردارد که نوید خوشبختی را سر می دهند. اما کدام راه می تواند انسان را از  باتلاق ها و کویرهای خشک و سوزان به سوی باغ و بستان های آباد و خرم هدایت کند؟ باید آن راه را شناخت و به گرفتاران بلا نشان داد تا همگان جان  خود و عزیزانشان را برداند و از آن مسیر، خود را به خوشبختی برسانند. به راستی راه رسیدن به خوشبختی چیست؟ در بین مسیرهای پیش رو، کدام راه و کدام بیراهه است؟

بهتر است پاسخ را از امام رئوف و مهربان، امام رضا‌ علیه‌السلام بشنویم که فرمود: هدایت را جز از قرآن مجویید که گمراه خواهید شد.

قرآن، راه فرار از کویر گناه و غفلت است. پناهگاهی است که انسان را از شر شیطان و حیله هایش محافظت می کند. هرکه میخواهد خود و عزیزانش را از منجلاب دنیا نجات دهد باید به قرآن پناه ببرد. سودمند‌ترین گفتار و شفای سینه‌هاست. قرآن، راهى است كه رهرو را به گمراهى نمى‏كشاند. حضرت على علیه‌السلام می‌فرماید: قرآن، علم آینده است و حدیث گذشته، درمان درد شماست و راه سامان دادن در آن است‏. بهار دل‌ها و چشمه‌هاى دانش در قرآن است و براى قلب و فكر جلایى جز قرآن نتوان یافت.

خواندن این کتاب تأثیر عجیبی دارد. آنقدر ارزشمند است که باعث می شود خانه ها در زمین همچون ستاره ها درخشان شوند. پیامبر گرامى صلی‌الله علیه وآله فرمود:

با تلاوت قرآن، خانه‌هاى‌تان را روشن كنید، زیرا هرگاه در خانه ای قرآن زیاد تلاوت شود، آن خانه براى اهل آسمان می‌درخشد؛ همان‌گونه كه ستارگان آسمان براى اهل زمین می‌درخشند.

قرآن که خود بهترین کلام و گفتار است هر که با او ارتباط داشته باشد بهترین می شود. پیامبراکرم صلى‌الله علیه وآله فرمود: بهترین شما کسی است که قرآن را یاد می‌گیرد و آنرا یاد می‌دهد.

در قیامت هم وقتی درجات بهشت را به همگان نشان می دهند، آتش اشتیاق رسیدن به جایگاه های رفیع، دل ها را شعله ور می کند. آنجاست که جز عده ای خاص نمی توانند پا را فراتر بگذارند. و آنان کسانی هستند که به آنها گفته می شود قرآن بخوانید و بالا بروید.

البته نباید ازاین غافل شد که باید از قرائت و خواندن قرآن فراتر رفت. چرا که قرآن تنها برای خواندن نیست. برنامة سعادت و زندگى انسان‏هاست. قرآن معدن ایمان و چشمه علم است. دریای عمیقی است که کسی قعر آن را نمی داند. از این رو تا سر حد توان باید آن را فهمید و برنامه ها و دستوراتش را در زندگی فردی و اجتماعی پیاده نمود تا راه سعادت و خوشبختی به روی بشر گشوده شود.

از سوی دیگر اهتمام به قرآن و ترویج فرهنگ قرآن راهی برای تکریم خداوند است. پیامبر اعظم صلى‌الله علیه وآله فرمود: هرکس قرآن را بزرگ شمارد و تکریم کند، خدا را تکریم کرده و بزرگ شمرده است. از این رو هر که میخواهد به خدا خدمتی کند و خادم او شود، راهش خدمت به قرآن است.خادم قرآن شدن توجه خاص و ویژه خدا را شامل حال انسان می کند. پیامبر اعظم صلى‌الله علیه وآله فرمود: اهل قرآن، اهل خدا و خاصان بارگاه اویند.

 حال که اینگونه است باید برای ترویج این راه و فرهنگ نجاتبخش تا آنجا که می شود از جان و مالِ خود، بذل نمود و خدمت کرد. باید قرآن را یاد گرفت، فهمید و به دیگران نیز یاد داد.

نکته ای که باید به آن توجه نمود این است که قرآن کتاب جاودانه است. منحصر به یک زمان نیست برای تمام دوران ها و تمام انسان هاست. پس باید برای خدمت به قرآن، قرآنی عمل نمود. باید کاری جاودانه و ماندگار کرد. باید افق دید را تا ابد توسعه داد. اما چگونه ممکن است کسی بتواند تا ابد خادم قرآن شود و در راه ترویج آن کار و تلاش کند؟ پاسخش وقف است.

وقف راهی برای جاودانگی و ماندگاری است. کسی که برای ترویج فرهنگ قرآن وقف می کند خدمت به قرآن را با ابدیت پیوند زده و بدین سبب افتخار خادم قرآن بودن را تا ابد نصیب خود کرده است.

وقف برای قرآن، انسان را اهل قرآن نموده و باعث می شود در قبر و برزخ، هنگام سوال و جواب از خدا و قرآن و در قیامت، هنگام محاسبه اعمال، به وی به چشم اهل خدا نگریسته شود و در نتیجه از جایگاهی رفیع و بلند مرتبه که مخصوص خاصان درگاه خداوند است بهره مند گردد.

کسانی که به سبب وقف مال شخص دیگری، قاری قرآن،حافظ کلام وحی و یا معلم قرآن شوند، همه و همه از خاصان و مقربان درگاه خدایند که با واسطه واقف به این مقام رسیده اند و از این رو چه بهره هایی که واقف خواهد بُرد که فکرش را هم نمی کرد. وقف برای قرآن، در واقع احداث کارخانه تولید خادمین قرآنی است که محصولش تعداد بی شماری قاری، حافظ،مفسر قرآن و... است.

و در یک کلام، وقف برای قرآن نشانه عاشقی است. مگر نه اینکه شیرین ترین و دلرباترین کلام برای عاشق، گفتار معشوق است. 





طبقه بندی: وقف،  شرح حدیث، 
برچسب ها: راه سعادت، قرآن، اهل خداشدن، وقف،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 20 تیر 1392 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات