"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

 

گاهی که گرفتاری ها و مشکلات، انسان را درمانده و حیران می کند، هنگامی که راه نجات و چاره ای پیدا نمی شود، باید به سراغ خداوند مهربان رفت و راه نجات را از او خواست. رحمت واسعه اش نمی گذارد بندگانش در گرفتاری و سختی باشند. از این رو کلیدی در اختیار آنان قرار می دهد تا بوسیله آن از مشکلات خلاص شوند. آن کلیِد نجات، تسبیح خداوند مهربان است که گره گشایی می کند. خاصیت تسبیح خداوند نجاتبخشی و رستگاری است. همانگونه که حضرت یونس بوسیله تسبیح از گرفتاری در آن ظلمات نجات یافت، هر که خدا را تسبیح نماید نجات می یابد..

به کلام دلنشین امیر مومنان علی علیه السلام گوش بسپاریم که فرمود: خدا را خالصانه تسبیح کنید تا بهترین زندگی را داشته باشید و با آن راه نجات و رستگاری را بپیمائید.

تسبیح خداوند آثار و برکت های زیادی دارد. امام صادق علیه السلام فرمود: خانه ای که تسبیح خدا در آن بسیار شود ، برکتش بسیار شود ، و ملائکه در آن خانه حاضر و شیاطین دور می شوند، و آن خانه برای اهل آسمان آنچنان می درخشد همانگونه که ستارگان برای اهل زمین می درخشند.

تسبیح خداوند عامل کسب بهترین نعمت ها و جلب بالاترین محبت هاست. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: هرکس خداوند رحمان راتسبیح گوید، رحمت خداوند در زندگی و محبت خداوند در قلبش حاکم می شود .

برای تسبیح خداند راه ها و ذکرهای مختلفی وجود دارد. اما در میان تمام تسبیح ها و ذکرها، تسبیحی هست که برای به وجود آمدنش نیازی به زبان و بیان نیست، چله نشینی نمی خواهد، لازم نیست گوشه ای نشست و برای آن وقت خاصی صرف نمود. این تسبیح می تواند تا مدت ها بدون لحظه ای توقف ادامه داشته باشد. حتی خواب و بیدار بودن جسم نیز نمی تواند این تسبیح را متوقف کند. اصلاً هر نفسی که کشیده شود تسبیح است.

اما این چه تسبیحی است که با نَفَس شمرده می شود و ملاک محاسبه میزان و مقدارش نفس هایی است که کشیده می شود؟ این نَفَس های چه کسانی است که تسبیح حساب شده و دمادم به آن اجر و پاداش می دهند؟

امام صادق علیه السلام فرمود:

نفس کسی که بخاطر مظلومیت ما اندهگین شود تسبیح و اندوه او برای ما عبادت است .

آری حزن برای اهل بیت علیهم السلام تسبیح است و از این رو محرم، ماه تقدیس و تسبیح خداوند است . تسبیحی که از  نفس های حُزن آلود برای حسین علیه السلام به وجود می آید و راه سعادت را فراروی انسان می گشاید. هر که برای عزیز فاطمه محزون باشد هر نفسی که می کشد تسبیح است. نه اینکه به هر نفسی که بکشد پاداش تسبیح دهند. نفس کشیدن در هوای حسین علیه السلام خودِ تسبیح است. برای سیدالشهدا که دلت محزون باشد هر نَفَست تسبیح است. هر نفَسی که از دل محزون بر می آید تسبیحی است که رحمت و محبت خدا را به سوی انسان جلب می کند. هر نفسی که کشیده می شود عامل حکمرانی محبت خدا بر دل انسان است. حزن برای اباعبدالله علیه السلام بهترین زندگی و راه نجات و رستگاری است. خانه ای که اهل آن برای سلطان عشق محزون باشند ملائکه در آن حاضر می شوند. خانه ای که در آن اندوه،حزن،روضه و گریه برای امام حسین علیه السلام باشد شیطان جرات و اجازه ورود به آن را ندارد.





طبقه بندی: شرح حدیث، 
برچسب ها: عزاداری، گریه، محزون بودن، محرم و عاشورا،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 4 آذر 1391 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو | Buy Website Traffic