تبلیغات
صراط - تا ساحل آرامش
"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"



آدمی زاد در همه حال به آرامش نیازمند است و در هنگامه سختی ها نیازمندتر. در این هنگام اگر آرامش باشد، تحمل ناگواری‌ها آسانتر، مدیریت بحران باموفقیت بیشتر و کنترل خود و اطرافیان در مقابل ناخوشی‌ها بسیار بهتر صورت خواهد گرفت.

یکی از زمان هایی که به دست آوردن آرامش و حفظ آن کمک شایان و قابل توجهی به انسان و اطرافیانش می کند، زمان بیماری است. وقتی جسم بیمار شده و قوای آن تحت تاثیر بیماری تحلیل می روند، داشتن طمأنینه و آرامش می تواند این دوران را پشت سر بگذارد و سلامت خود را بهتر و زودتر به دست آورد. البته دستیابی به آرامش برای اطرافیان بیمار نیز نقش بسیار مهمی در مدیریت درمان و معالجه بیمار دارد. وقتی بستگان بیمار بتوانند بر اضطراب و نگرانی خویش غلبه کنند، سختی های پرستاری و مراقبت از بیمار را با آرامش و به راحتی پذیرا باشند، طبعا خیلی بهتر می توانند بیمار را دلداری داده و روحیه او را تقویت نمایند. از این رو می بایست برای برای رساندن بیمار و اطرافیانش به ساحل آرامش گامی مهم و اساسی برداشت  چرا که این کار، اقدامی لازم، مهم و بسیار پرارزش و خداپسندانه خواهد بود.

یکی از مکان هایی که در رسیدن و به دست آوردن به آرامش کمک قابل توجهی به انسان کرده و نیرویی تازه به او می بخشد، بقاع متبرکه امامزادگان و اولیاء الهی هستند. چرا که سرمنشاء آرامش خداوند متعال است و فقط با یاد اوست که انسان به آرامش می رسد و این بندگان صالح خدا، که غرق در یاد خدا و جانشان سرشار از آرامش الهی بوده، حلقه های اتصال زمین به آسمانند و اینچنین هرکس به آنها پناه میبرد، با آنها نشست و برخاست می نماید، از عطر وجود آنها بهره مند شده و جانش به یاد خدا و آرامش الهی معطر می گردد.

وقتی انسان گرفتار به مزار بندگان صالح خدا پناه می برد، از سویی با نجوا و درد دل کردن با آن ولی خدا، خود را سبک می کند و از سوی دیگر با واسطه قرار دادن آن بزرگواران، از خداوند متعال رهایی از مشکلات و سختی ها، درمان دردها و بیماری ها را استمداد می کند و اینگونه روح امید در کالبد جانش زنده می شود و از یاس و ناامیدی که انسان را افسرده و حیران می کند دور می شود.

جالب است بدانیم! که در یك پژوهشی كه به بررسی تاثیر زیارت یک امامزاده بر بهداشت روانی زائرین داشته، نتایج قابل توجهی به دست آمده كه در آن «پس از زیارت، اضطراب و تنش هفتادویک درصد، بی‌قراری شصت‌وچهاردرصد، احساس ناامیدی هفتادوشش درصد، و احساس خشم شصت‌ونه درصد پاسخگویان كاهش یافته است.»[1]

حال که اینگونه است باید برای وصول بیماران و خانواده های آنان به این ساحل امن و آرامش کاری کرد. چرا که در این موقعیتی که در آن قرار گرفته اند، آرامش بخشی به آنان در واقع خدمت به سلامت جسم وجانشان بوده که در سیر درمان و معالجه، کمک های فراوانی به آنان خواهد نمود. لذا در این مسیر می بایست حلقه وصل آنان با بقاع متبرکه امامزادگان شد و اینگونه آنان را در بهیودی و کسب سلامت یاری نمود.

البته مومن هم زرنگ است و هم دایره و افق دیدش وسیع است. برای همین این فرصت خدمت به بیماران را هم جاودانه و ماندگار می کند و هم دایره خدمتش را از بیماران اطراف خود گسترده تر می نماید. از این رو، با وقف برای خدمت معنوی به بیماران، سفره ای به وسعت ابدیت می گستراند تا از برکت آن هم تعداد بیشتری از بیماران بهره مند شوند و هم این عمل خیر او دوام پیدا کند و بتواند تا ابد او را از پاداش خدمت به بیماران بهره مند گرداند.

مومنین و بندگان نیک اندیش خدا، در این راستا می توانند ملکی را،(چه خانه باشد وچه مغازه، باغ و...) وقف کنند تا از سود و منفعت حاصل از آن، بیمارن و خانواده های آنان، به زیارت امامزادگان جلیل القدر مشرف شوند. در واقع می توانند با وقف، یک تور دائمی زیارت امامزادگان برای بیماران ایجاد کنند که تا قیامت امکان زیارت را حتی برای آیندگان فراهم نماید.

برای این امر خداپسندانه، دوستان خدا می توانند از سویی خانه ای را در جوار بقعه امامزاده ای وقف نمایند تا بیمارن و همراهان آنها بتوانند در آن سکنی گزینند و از فیض وجود آن اولیاء خدا بهره مند شوند.

از سوی دیگر می توان با ساخت و وقف همراه سرا در جوار بقاع متبرکه، هم خدمت بزرگی به خانواده های بیماران نمود و هم آرامش و امید را برای آنها به ارمغان آورد.

از دیگر سو نیز می توان با وقف یک خودروی مناسب، گامی ویژه در تشرف بیمارن و همراهانشان به زیارت امامزادگان برداشت. یا اینکه از منفعت وقف ملکی، هزینه حمل ونقل، زیارت و تشرف به امامزادگان را تامین نمود.

پاداش وقف برای زیارت بردن بیماران و همراهانشان، پاداش عجیبی هم دارد. واقف با این عمل صالحش هم از پاداش زیارت اولیاء الهی، و هم از پاداش تکریم، بزرگداشت و خدمت به اهل بیت علیهم السلام بهره مند می شود که پاداشی بسیار بزرگ است. پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در این باره فرمود: مَنْ زارَنی اَوْ زارَ اَحَداً مِنْ ذُرِّیَّتی، زُرْتُهُ یومَ الْقِیامَةِ فَاَنْقَذْتُهُ مِنْ اَهْوالِها؛[2] كسى كه من یا یكى از ذریه ام را زیارت كند روز قیامت به زیارت او می‌آیم و او را از هول و وحشت‌‏هاى آن روز مى‏‌رهانم.

از سوی دیگر نیز واقف خیراندیش از پاداش خدمت به بیماران، که اجری فراوان را درپی داشته و در خیال هم نمی گنجد، برخوردار خواهد شد.



[1] «تاثیر زیارت امامزادگان بر بهداشت روانی: مطالعه موردی زیارت کنندگان امامزاده شهرضا» ،محمد ربیعی،فیروزه عاشوری

[2] کامل الزیارات، ص 11





طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف برای زیارت، وقف و درمان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 18 تیر 1396 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()