تبلیغات
صراط - یک لقمه تا بهشت
"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

غذا از نیازهای اولیه و لازمه حیات و زندگانی است و اگر به موقع، به مقدار کافی و با کیفیت لازم به انسان نرسد، سلامتش را به خطر انداخته و حتی از هستی ساقطش می کند. برای همین است که اطعام و غذا دادن در پیشگاه خداوند مهربان، از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار است. تا آنجا که امام صادق علیه السلام فرمود: هركه مسلمانى را غذا دهد تا سیر شود، از پاداش آخرت او جز پروردگار جهانیان، هیچ كس حتى فرشته مقرّب و پیامبر مرسل، خبر ندارد. در مقابل نیز بی توجهی به اطعام گرسنگان عامل برانگیخته شدن خشم الهی می گردد. تا جایی که قرآن مجید، علت جهنمی شدن عده ای را پس از اقامه نکردن نماز، غذا ندادن به بینوایان برشمردهاست. آنجا که بهشتیان از مجرمان گرفتار در جهنم  می پرسند: ما سَلَكَكُمْ فِی سَقَرَ چه چیز شما را روانه دوزخ كرد؟ و آنها پاسخ می دهند:  قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّینَ* وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِینَ‏ گویند: ما از نمازگزاران نبودیم. و افراد مسكین را اطعام نمى‌كردیم[1]. با این بیان هرکس می خواهد، به رضوان الهی دست یابد، خود را محبوب خدا نموده و از اجر بی حساب اطعام بهره مند شود، می بایست کمر همت بسته و برای برآوردن این نیاز اولیه محرومان قدم بردارد.

البته باید به این نکته نیز توجه نمود که غذا از سویی نیاز و لازمه زندگی است و از سوی دیگر تغذیه‌ی سالم و مقوی، تاثیر و نقش بی بدیلی در سلامت جسم و جان دارد. به طوری که بخش قابل توجهی از بیماری ها، به سوء تغذیه باز می گردد. و اگر مشکل تغذیه بخش مهمی از محرومین جامعه حل شود، گره بزرگی از کار درمان آنان نیز باز شده و سیر زندگی این عزیزان به روال عادی و طبیعی باز خواهد گشت. اصلا عقل حکم می کند که پیشگیری بهتر از درمان است. وقتی با تقویت تغذیه می توان کمبود ویتامین ها را جبران و خطر بسیاری از بیماری ها را از بین برد، چرا نباید چنین کرد؟
 با این بیان هرکس قدمی در راه تامین مواد غذایی و اطعام مستمندان ومحرومین بردارد، علاوه بر بهره مندی از پاداش بزرگی که جز خداوند متعال کسی از آن خبرندارد، در پاداش خیرین سلامت و جهادگران عرصه درمان و تندرستی نیز شریک خواهد بود که این نیز خود در پیشگاه الهی جایگاهی رفیع و ارزشمند دارد. از این رو بندگان پاک و عاشقان دلباخته خدای مهربان که دل در گرو خدمت به خلق خدا را دارند، می توانند از این فرصت بی نظیر استفاده کنند و کوله بار حسنات و خوبی های خود را افزایش دهند. البته مومن زرنگ است. فرصت ها را به راحتی از دست نمی دهد. وقتی می بیند در مقابلش ابدیت قرار دارد و بناست که تا ابد زنده باشد، این فرصت طلایی اطعام گرسنگان را غنیمت می شمارد و به آن رنگ جاودانگی می بخشد. با وقف برای اطعام گرسنگان، تغذیه مناسب مستمندان و محرومان و وقف برای برطرف نمودن و ریشه کنی سوء تغذیه، گامی آنچنان بلند بر می دارد که از پاداشش تا قیامت بهره مند گردد. خاصیت وقف دوام و ماندگاری است. از این رو هر عمل صالحی که در قالب وقف درآید نیز ماندگار و همیشگی می شود. برکه را به نهر روان و چشمه همیشه جاری تبدیل می کند. پاداش مقطعی آن کار نیک را نیز، همیشگی و دائمی می گرداند.

[1] سوره مدثر،آیات 42 الی 44




طبقه بندی: وقف،  شرح حدیث، 
برچسب ها: وقف برای غذای محرومان، وقف و سلامت، وقف و درمان،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 17 خرداد 1396 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()