تبلیغات
صراط - علاقه مندان به شهادت بخوانند
"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"
عاشق شهادت

شهادت برای همه مومنان و عاشقان دیدار خداوند، آرزویی قلبی و هدف نهایی زندگی در این دنیای خاکیست. به قول سید مرتضی آوینی«زندگی زیباست، اما شهادت زیباتر است».[۱]
ولی خوب می‌دانیم با حلوا حلوا گفتن دهان کسی شیرین نشده و نمی‌شود. پس باید به فکر بود و اسباب رسیدن به این آرزو را فراهم کرد تا نه عمری هدر برود و نه اینکه مسیر را اشتباه رفته باشیم.
مقدمات یا آداب شهادت در راه خدا
۱- تفکر به مرگ و بیادآوری آن
پیامبر (صلی الله و علیه و آله) بسیار توصیه به یاد آوری مرگ می‌کردند و می‌فرمودند: «بسیار مرگ را یاد کنید، زیرا مرگ از بین برنده لذّات است و مرگ حیل بین شما و شهوت ها است».[۲]

یعنی این یادآوری هم باعث توجه و آمادگی بیشتر برای مرگ می‌شود و هم مانع تبلور و غلیان شهوت در انسان می‌ شود. و ما امروز می بینیم بزرگترین گرفتاری بشر همین شهوت و تنوع طلبی است.
۲- آمادگی برای مرگ
درباره آمادگی برای مرگ می‌توان به همان مردن قبل مرگ اشاره کرد و این حدیث نبوی را ذکر کرد: «موتوا قبل‏ أن‏ تموتوا [۳] بمیرید قبل از انکه بمیرانندتان».
و این سوال باید در ذهن ما شکل بگیرید اگر آرزوی شهادت داریم چقدر برای مرگ آمادگی داریم؟
در مورد شب قبل از رحلت استاد صفایی نقل می کنند: «شب آخر، قبل از سفر به مشهد، مهمان برادر محترمشان بودند. ایشان (برادر استاد) می گفت: بالای پشت بام رفتیم و گفتگوهایی شد و از جمله فرمود: این دعا که خدایا تا مارا نیامرزیده ای از دنیا مبر، دعای خوبی نیست!! پرسیدم چرا؟ فرمود چون بویی از دل بستگی به دنیا و فریب شیطان دارد. و ادامه داد: باید چنین گفت:«خدایا مارا بیامرز و بعد از دنیا ببر» سپس دراز کشید و چشم هایش را بست و گفت: «خدایا من آماده ام! بیامرز و ببر! بعد از مدتی نیم خیز شد و گفت: مرگ شیرین است بچه ها!
و راستی که مرگ نزد او چنین بود. بارها می گفت: من سالهاست که منتظرم! تشبیه زیبایی می کرد که: در جاده ی کمربندی دیده ای که بعضی با ساک به دنبال اتوبوس می دوند و می گویند: «روی بوفه هم سوار می شوم!» من اینطور با ساک دنبال مرگم!».[۴]
۳- دوری از علایق دنیوی
بنده از زبان سردار قاسمی در یادواره مرحوم ابوالفضل سپر شنیدم که می گفت: شهیدی بود که علاقه زیاد به تسبیح و انگشترش داشت و ما هر کار کردیم نتوانستیم این دو علاقه رو از او یادگاری بگیریم و اذیتش کنیم. شب عملیات به من گفت فلانی دستت رو باز کن دیدم همون تسبیح و انگشتر را در دست های من گذاشت و من از تعجب نتوانستم حرف بزنم. فردا دیدم شهید شد.
بله این یک واقعیت است که اگر حب دنیا و علایق ما کمی شدت بگیرند، مانع آمادگی برای مرگ و رسیدن به دیدار خداوند می‌شود. پس بهتر است وقت خودمان را با آرزوی شهادت بدون آمادگی مرگ و شهادت نگیریم.
مولوی هم زیبا سرود:

بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید

در این عشق چو مردید همه روح پذیرید

بمیرید بمیرید و زین مرگ مترسید

کز این خاک برآیید سماوات بگیرید.[۵]

مطالعه بیشتر: آمادگی برای مرگ.
-----------------------------------------
پی نوشت:
[۱]. جملات قصار شهید آوینی.
[۲]. «رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ) كَثِیراً مَا یُوصِی أَصْحَابَهُ بِذِكْرِ الْمَوْتِ، فَیَقُولُ: أَكْثِرُوا ذِكْرَ الْمَوْتِ، فَإِنَّهُ هَادِمُ‏ اللَّذَّاتِ‏، حَائِلٌ بَیْنَكُمْ وَ بَیْنَ الشَّهَوَاتِ» الأمالی، طوسى، محمد بن الحسن‏، تاریخ وفات مؤلف: ۴۶۰ ق‏، محقق / مصحح: مؤسسة البعثة، موضوع: گوناگون‏، زبان: عربى‏، تعداد جلد: ۱، ناشر: دار الثقافة، مكان چاپ: قم‏، سال چاپ: ۱۴۱۴ ق‏، ص ۲۸.
[۳]. مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول‏، مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى‏، تاریخ وفات مؤلف: ۱۱۱۰ ق‏، محقق / مصحح: رسولى محلاتى، سید هاشم‏، موضوع: كتب اربعه‏، زبان: عربى‏، تعداد جلد: ۲۶، ناشر: دار الكتب الإسلامیة، مكان چاپ: تهران‏، سال چاپ: ۱۴۰۴ ق، ج۸، ص۳۲۹.
[۴]. کتاب مشهور آسمان، عزیز الله حیدری، انتشارات لیله القدر۱۳۸۳، قم، ص ۱۰۰.
[۵]. مولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۳۶.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 19 اسفند 1394 | توسط : احمد داعی | نظرات()