تبلیغات
صراط - نقش بی‌همتای «حضرت زینب» در اسلام
"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

در تاریخ اسلام زنان مؤمن و فداكار بسیاری بودند كه با حضور فعّال در صحنه‌های حسّاس سیاسی و اجتماعی، مسیر تاریخ را تغییر دادند. از جمله این زنان، حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) بود كه با حضور در نهضت كربلا، مسؤلیت بزرگی را بر عهده گرفت.
زینب كبری(سلام‌الله‌علیها) تحت تربیت پدر و مادری هم‌چون امیرالمومنین و فاطمه زهرا(علیهماالسلام) و با شایستگی و استعداد ذاتی كه از آن بهره‌مند بود به مراتب عالی‌ از فضائل و كمالات انسانی‌ دست یافت. او همانند پدر و مادرش جامع همه كمالات و صفات پسندیده بود. سخنرانی‌های‌ او در كوفه و شام خاطره خطبه‌های‌ پدرش امیرالمومنین(علیه‌السلام) را در یادها زنده كرد.

زینب كبری‌(سلام‌الله‌علیها) یكی‌ از محدثان و راویان حدیث به شمار می‌آید و در سنین‌ كودكی‌، در حالی‌كه بیش از پنج یا شش سال از عمرش نمی‌گذشت، خطبه مادرش حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) را با آن مضامین بسیار بلند و عالی‌ شنید و برای‌ دیگران نقل كرد.
«عبدالله‌ بن‌عباس» شاگرد برجسته امیرالمومنین(علیه‌السلام) و مفسر قرآن كریم، خطبه فدك حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) را از حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) نقل می‌كند و از آن بانوی‌ بزرگ با عنوان «عقیلتنا؛ عاقل و دانای‌ ما» یاد می‌كند.[۱]

حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) از جنبه عبادت در حدّی‌ بود كه در دوران اسارت و سخت‌ترین شرایط جسمی‌ و روحی‌ كه ممكن است برای‌ یك انسان پیش آید، شب زنده‌داری‌ و نماز شبش‌ ترك نگردید،[۲] در حالی‌‌كه در شرایطی‌ به مراتب آسان‌تر و سهل‌تر از آن انسان‌های‌ معمولی‌ قادر به حفظ برنامه‌های‌ عادی‌ و معمولی‌ زندگی‌ خود نیستند. عبادت و اطاعت خدا، حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) را از مصادیق روشن و بارز این حدیث قدسی‌ قرار داده بود كه خداوند متعال می‌فرماید: «ای‌ فرزند آدم! من به هر چه بگویم باش، موجود می‌شود، در آنچه به تو دستور داده‌ام از من اطاعت كن تا تو را آن‌گونه قرار دهم كه به هر چیز بگویی‌ باش، موجود شود!».[۳]
حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) نیز بر اثر عبادت و اطاعت خدا به مقامی‌ رسیده بود كه از ولایت تكوینی‌ برخوردار بود.
روایت شده كه آن حضرت پیش از سخنرانی‌ خود در كوفه به مردم اشاره كرد، با آن اشاره نفس‌ها در سینه‌ها حبس شد و زنگ‌ها از صدا باز ایستاد.[۴]
در یك كلام حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) به حق، زینت پدر، آن شخصیت یگانه تاریخ بود، همچنان كه خداوند این نام را برای‌ او برگزید.[۵]

حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) از نظر روحی‌ و قدرت تحمل در حدّ عالی‌ و درجات بالا قرار داشت. او از جمله شخصیت‌های‌ نمونه و منحصر به فردی‌ است كه مادر گیتی‌ از آوردن امثال آن ناتوان است؛ ولی‌ این مسئولیت پیام‌رسانی‌ عاشورا به قدری‌ خطیر و بزرگ بود، كه حتی‌ شخصیتی‌ به‌سان حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) نیز برای‌ انجام آن نیازمند آمادگی‌ قبلی‌ بود. بر همین اساس به نظر می‌رسد، زینب(سلام‌الله‌علیها) از همان دوران كودكی‌ تحت تربیت پیشوایان معصوم(علیهم السلام) به تدریج برای انجام چنین وظیفه خطیری‌ آماده می‌شد.

وی‌ نزدیك رحلت پیامبر اكرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) خدمت جدّ بزرگوارش، عرض كرد: «ای‌ رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) دیشب خواب دیدم، باد شدیدی‌ وزیدن گرفت و همه دنیا را تاریك و سیاه كرد. آن باد مرا از سویی‌ به سوی‌ دیگر می‌انداخت، تا اینكه چشمم به درخت بزرگی‌ افتاد از شدت وزش باد به آن درخت پناه بردم؛ ولی‌ باد آن را ریشه كن كرد و بر زمین انداخت آن‌گاه به یكی‌ از شاخه‌های‌ نیرومند آن درخت پناه بردم، ولی‌ باد آن را نیز قطع كرد. پس از آن به شاخه دیگری‌ پناهنده شدم و آن را نیز باد درهم شكست. سرانجام به دو شاخه متصل به هم از آن درخت چنگ زدم، باد آن دو را نیز در هم شكست. در اینجا از خواب بیدار شدم».
سخنان زینب اشك از دیدگان پیامبر اكرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) جاری‌ ساخت و در این هنگام به زینب فرمود: «ای‌ نور دیده! آن درخت جد توست كه به زودی‌ تند باد اَجَل او را از پای‌ در می‌آورد. آن شاخه نخست كه به آن چنگ زدی‌ مادرت، زهراست! شاخه دوم پدرت علی‌ است و آن دو شاخه به هم متصل برادرانت حسن و حسین هستند، كه در سوگشان دنیا تاریك می‌شود و تو لباس سیاه بر تن می‌كنی‌».[۶]


حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) از همان كودكی‌ می‌آموخت كه چگونه با سختی‌ها و دشواری‌ها مقابله كند، و در برابر جباران و ستم‌گران سر فرود نیاورد. بیش از شش سال از عمر زینب نمی‌گذشت كه با فاجعه بزرگ رحلت پیامبر بزرگوار اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) روبه‌رو گردید.
پس از مدت كوتاهی‌ اندوه از دست دادن مادر بر قلب به ظاهر كوچك او وارد گردید. از آن پس با همان سن كم، به‌سان مادرش، در كنار پدر قرار گرفت و شریك غم و اندوه مظلوم‌ترین انسان جهان و مونس تنهایی‌اش گردید. پس از شهادت پدر در همه صحنه‌های‌ سخت و دشوار همراه و همگام و یاور دو برادرش، امام مجتبی‌(علیه‌السلام) و امام حسین(علیه‌السلام) بود.
هنگامی‌ كه برنامه مسافرت امام حسین(علیه‌السلام) از مدینه به مكه و از مكه به عراق مطرح شد، بدون هیچ گونه چون و چرا و حتی‌ بدون اینكه با ارائه پیشنهاد و نظر بخواهد آن حضرت را منصرف كند، همراه برادر راهی‌ سفر گردید. گویا همراهی‌ و همگامی‌ حضرت زینب با امام حسین(علیه‌السلام) و حضور او در نهضت امام(علیه‌السلام) از سال‌ها قبل پیش بینی‌ شده بود. به همین مناسبت شرطِ همراهی‌ با برادر در قرارداد ازدواج حضرت زینب قید شده بود.[۷]

مهم‌تر از همه این‌ها برای‌ زینب كبری(سلام‌الله‌علیها) شهادت برادر بود؛ برادری‌ كه آگاهی‌ از شهادتش در شب عاشورا زینب را از حال عادی‌ خارج ساخت. مصیبتی‌ كه آسمان‌ها و زمین قدرت تحمل آن را نداشتند و عقیله بنی‌هاشم وظیفه داشت، در چنین شرایط جسمی‌ و روحی‌ در میان دشمن و در حال اسارت و در حالی‌ كه از هر نظر در وضعیت نامساعد و نامناسب جسمی‌ و روحی‌ به سر می‌برد، شرایطی‌ كه قلم و بیان از توصیف آن عاجز است، بزرگ‌ترین و عظیم‌ترین مسئولیت‌ها را انجام دهد. تصور عظمت و بزرگی‌ كاری‌ كه زینب کبری انجام داد، هر انسان منصف و حق‌جویی‌ را در برابر عظمت شخصیت و بزرگی‌ این بانوی‌ بزرگ به كرنش و تحسین و ستایش وا می‌دارد.

زینب كبری‌(سلام‌الله‌علیها) پس از شهادت امام حسین(علیه‌السلام) سه وظیفه و رسالت مهم بر عهده داشت؛ نخست پرستاری‌ از امام سجاد(علیه‌السلام) و حمایت و دفاع از جان آن حضرت در برابر تعرضات و تهاجمات دشمن،؛ دوم حمایت و دفاع از زنان و كودكان اهل‌بیت(علیهم‌السلام) و سوم مسئولیت پیام‌رسانی‌ خون شهیدان و بیدارگری‌ و آگاهی‌بخشی‌ به مسلمانان. که همه این وظایف را به نحو احسن انجام داد. لذا به پاس پرستاری آن حضرت از امام سجاد(علیه‌السلام) و از کودکان و زنان حرم، روز تولد آن بانوی بزرگوار را روز پرستار نامیدند.

________________________________
پی‌نوشت:
[۱] ابوالفرج اصفهانی‌، مقاتل الطالبیین، منشورات اعلمی‌، چاپ دوم، سال ۱۴۰۸ه.ق، ص‌۹۵.
[۲] ذبیح الله محلاتی‌، ریاحین الشریعه، دارالكتب الاسلامیة، ج‌۳، ص‌۶۲.
[۳] علامه مجلسی‌، بحارالانوار، ج‌۹۳، ص‌۳۷۶.
[۴] علامه مجلسی‌، بحارالانوار، ج‌۴۵، ص‌۱۰۸، ۱۶۲، ۱۶۵.
[۵] ذبیح الله محلاتی‌، همان، ج‌۳، ص‌۳۸.
[۶] ذبیح الله محلاتی‌، همان، ج‌۳، ص‌۵۰.
[۷] اكبر اسدی‌، مهدی‌ رضایی‌، زیباترین شكیب
استفاده شده از کتاب « عاشورا و نقش بی همتای زینب (سلام الله علیها) نوشته محمدحسین مهوری».





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 24 بهمن 1394 | توسط : احمد داعی | نظرات()