تبلیغات
صراط
"با هر گناهی که انسان انجام میدهد عقلی از او جدا می شود که دیگر برنمی گردد ............ وقتی بنده گناه میکند به سبب انجام آن گناه, علمی راکه یاد گرفته بود , فراموش می کند.......... حسن خزّاز ، از امام رضا ( علیه السّلام ) شنیدم كه فرمودند : بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شیعیان ما از دجّال بیشتر است. حسن گفت: عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ) به چه علّت؟ فرمود: به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنین شود، حقّ و باطل به هم در آمیزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود. ( صفات الشیعه ص 8 ) ...........همیشه می توان تولدی دوباره داشت"

سکه طلا


متاسفانه گاهی اوقات دیده می‌شود که برخی از ازدواج‌ها با معیارهای صحیحی تحقق پیدا نمی‌کنند و همین نبود معیار صحیح، در طولانی مدت و بعد از آن که طرفین، به پوچی آن معیارها دست پیدا کردند، در زندگی مشترک‌شان ایجاد مشکل می‌نماید با این تفاوت که دیگر شرایط تغییر کرده است و در این حالت باید در نظر داشت که دیگر زن و مرد دیروز، زن و شوهر می‌باشند و نمی‌توان مجددا با معیارهایی ناصحیح بگوئیم: "اکنون که فهمیدید معیارهای‌تان صحیح نبود، خیلی راحت از یکدیگر طلاق بگیرید"؛ خیر!
بلکه می‌بایست با تمام نیرو، تلاش در برطرف شدن مشکلات نمود. و باید دانست در اکثر این‌گونه موارد، افراد با مشکلات عمده‌ای روبه‌رو نیستند؛ بلکه بخاطر نداشتن قدرت تجزیه و تحلیل درست، و نداشتن روحیه‌ی ایثار، از مسائل کوچک، کینه‌های بزرگ ساخته‌اند در حالی که تمام آن مشکلات، قابل برطرف شدن می‌باشند.
در انجمن رهروان ولایت مطلبی در این باب درج شده که توجه به آن خالی از لطف نیست.

سـوال : سلام من دختری ۲۰ ساله هستم که در ۱۷ سالگی با مردی ۴۵ ساله به دلیل مشکلات زندگی و تنگدست بودن، تن به ازدواج اجباری دادم. بعد از ۳ سال نتوانستم علاقه‌ای به این مرد پیدا کنم. درضمن ایشان قبل از من ۲ زن دیگر هم داشته است و بچه دارنشده و من را بخاطر بچه دارشدن گرفته است و من هم بچه دار نشدم. من به خاطر پول‌های اندکی که او به من می‌دهد او را دوست داشتم و الان هیچ علاقه‌ای به او ندارم و به خاطر همین عدم وجود علاقه، ما تفاهم خوبی نداریم. لطفا من را کمک کنید.

پـاسـخ : عرض سلام و احترام؛
خواهر گرامی؛ شما به هر نیتی با هم ازدواج کرده باشید، آنچه مهم است این می‌باشد که اکنون با هم زن و شوهر هستید؛ البته قبول داریم که نبود علاقه مشکل کوچکی نیست؛ منتها این مورد به گونه‌ای نیست که نشود آن را حلّ نمود.
الان متاسفانه برخی خانواده‌ها هستند که در آن زن و شوهر، نه تنها ممکن است علاقه‌ای نداشته باشند بلکه به نوعی همدیگر را شکنجه روحی و جسمی هم می‌دهند، که نسبت به چنین خانواده‌هایی، خداروشکر شما وضعیت به مراتب بهتری را دارید.
این جا سه سوال می‌توان مطرح کرد که شاید به نوعی کمک کننده باشد در پاسخگویی:
http://welayatnet.com/node/83950


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 8 اردیبهشت 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()

حضرت زینب کبری (سلام‌الله‌علیها) در پنجم جمادی الاولی سال پنجم یا هفتم هجری، در شهر مدینه به دنیا آمد و هنگامی‌که متولد شد، حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها)، او را نزد امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) آورد و به آن حضرت گفت: «که نامی بر این مولود بگذار». حضرت در جواب فرمودند: «که من بر پیامبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) پیشی نمی‌گیرم».
آن زمان رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) مسافرت بودند و پس از مراجعت از سفر؛ امیرالمومنین(علیه‌السلام) خدمت ایشان رسید و عرضه داشت: «خدا به دخترت زهرا (سلام‌الله‌علیها) دختری عطا کرده و شما نام او را تعیین فرمائید». رسول گرامی اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «فرزندان فاطمه (سلام‌الله‌علیها)، فرزندان من هستند و اختیارشان با پروردگار است و به همین علت منتظر وحی خدا می‌باشم». در همان وقت جبرئیل نازل شد و عرض کرد: «خدا به شما سلام می‌رساند و می‌فرماید نام این نوزاد را زینب بگذار زیرا ما در لوح محفوظ این نام را برای این مولود نوشته‌ایم. [1]




ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 4 اردیبهشت 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()

حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، بانوی بزرگواری است که اگر مبارزه و پایداری او نبود، اگر شجاعت و خطبه های آتشین او نبود، کربلا و عاشورا، چنین شور و حالی نمی داشت. اینکه امروزه جهانیان، تشیع را با نام و یاد حسین علیه السلام می شناسند، مرهون صبر و استقامت بزرگ بانوی دشت کربلاست. حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، احیاگر کربلایی است که هر صحنه اش درس آزادگی، مردانگی، ایثار، فداکاری و گذشت در راه دین می دهد. از این رو حفظ نام و یاد این بانوی بزرگ، در واقع حفظ نام و یاد فرهنگ کربلا و عاشورا است.
آن بانوی صبر و ایمان، بزرگ بانوی مقاومت است که برای همیشه نماد مقابله با ظلم، ستم و استکبار باقی خواهد ماند. حضرت زینب سلام‌الله‌علیها، با خطبه های کوبنده و رفتار شجاعانه خود، چنان غوغایی به پا کرد که بنی امیّه را رسوا و کاخ یزیدیان را برسرشان خراب نمود و امروز نیز در تهاجم کفتارهای شیطان بزرگ، حرم مطهر ایشان نماد استقامت و پایداری در برابر کفر و استکبار جهانی است. برای همین می بایست یاد، نام، مقام و منزلت آن بانوی بزگوار بیش از پیش بزرگ شمرده شده و مورد تکریم واقع گردد.

اما از آنجا که می بایست چراغ مبارزه و مقابله با زورگویان و ددمنشان تا ابد روشن بماند و پیام پیامرسان کربلا به جهانیان و آیندگان رسانده شود، اقدامی که برای گرامیداشت و بزرگداشت حضرت زینب سلام‌الله‌علیها صورت می گیرد نیز، می بایست کاری فرارتر از زمان و مکان باشد و چه کاری بهتر از وقف.

با وقف زینبی می توان برای

ادامه مطلب


طبقه بندی: وقف، 
برچسب ها: وقف زینبی، وقف برای حضرت زینب سلام الله علیها،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : جمعه 3 اردیبهشت 1395 | توسط : حسین ژولیده | نظرات()
تنهایی

سلام
من دختری31 ساله هستم، كه الان بیش از 5 سال است با پسری رابطه دارم. من تحصیلات عالیه دارم ولی دوست پسرم لیسانس دارد. از نظر خانوادگی و فرهنگی هم كاملاً متفاوت هستیم. اتفاقات زیادی در این میان افتاده؛ اما هیچ وقت مانع ازدواج من نبوده است. من نمی‌توانم كسی را انتخاب كنم. چند باری هم سعی كردم ایشان را رها كنم و یا با انتخاب فردی برای ازدواج، به این قضیه پایان بدهم؛ اما موفق نشدم. ایشان اصلاً قصد ازدواج با مرا ندارد. خیلی زبان می‌ریزد و هر كاری برایم می‌کند، ولی می‌ترسد.... این دوستی از مسیر خودش خارج شد و ایشان حتی به من خیانت كرده است. حالا هم، سعی می‌کند با هر كاری مرا برگرداند، من هم از ترسِ تنهایی شل می‌شوم، ولی وقتی یادِ همه چیزهایی كه از دست داده‌ام می‌افتم، دلم می‌خواهد نباشم. به خاطر حماقت خودم همیشه خودم را سرزنش می‌كنم حتی الان هم برای جبران این قضیه می‌گوید: من از خانواده‌ام مستقل می‌شوم و از این مزخرفات.... دوستش دارم، ولی الان فكر می‌كنم بیشتر به خاطر وابستگی و ترس از تنهایی است كه هستم، چون قاعدتاً نباید باشم. چكار كنم؟ قدرتش را ندارم. لطفاً مرا راهنمایی كنید.
جواب:
سلام
 درست است که شما با ادامه ارتباط دوستی، از تنهایی در می‌آیید؛ اما با این کار خواستگارهای احتمالی آینده را مثل افراد قبلی از دست می‌دهید. لازم است کاری را که سالها پیش باید انجامش می‌دادید الان انجام بدهید؛ یعنی نه تنها ارتباط را با آن پسر تمام کنید، بلکه او را از دلتان هم بیرون کنید تا دلتان آزاد شود و بتوانید فرد دیگر را قبول کنید. دندان خراب این رابطه را از بیخ بکنید و دور بیندازید تا بتوانید فارغ از کشش عشق آن پسر، یک نفس راحت بکشید و بتوانید برای زندگی آینده‌تان یک فکر اساسی کنید.
شاید بگویید که با توجه به سنم، دیگر خواستگاری، نخواهم داشت و تنها خواهم ماند. جوابش این است که درست است سن شما یک مقدار بالا رفته است؛ اما نا امید شدن هم درست نیست، پس شما باید دو کار انجام بدهید: اول اینکه زمینه را برای آمدن خواستگار مناسب فراهم کنید و در این مورد می‌توانید مطالب قسمت همسریابی دختران را مطالعه کنید.
دوم هم اینکه مراقب باشید در انتخاب همسر ایده آل گرا نشوید و اگر خواستگار آمد او را با خواستگارهای قبلی مقایسه نکنید و تا جایی که می‌شود کوتاه بیایید تا بتوانید ازدواج کنید.
در مورد تنها ماندن هم عرض می‌کنم: این درد تنهایی در شرایط فعلی نه تنها مضر نیست، بلکه مفید هم هست، چون انگیزه شما را درباره موارد فوق زیاد می‌کند و در نتیجه هم نهایت تلاشتان را برای آمدن خواستگار انجام می‌دهید و هم اگر خواستگار آمد تا جایی که می‌شود کوتاه می‌آیید.
موفق باشید.
مشاور:حجه الاسلام کریمی





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 2 اردیبهشت 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()

در زندگی امامان معصوم(علیهم‌السلام) مواردی خارق‌العاده در کتاب‌های حدیثی نقل‌ شده است که علما و متکلمان شیعی از آن‌ها تحت عنوان «کرامات، معجزات، مناقب و نشانه» های امامت یاد کردند. چنان‌که شیخ مفید(رحمه‌الله‌علیه) در کتاب گران‌قدر «الارشاد» تحت عنوان «طرف من الاخبار عن مناقب ابی جعفر(علیه السلام) و دلایله و معجزاته» این موارد را نقل کرده است. در این میان، موارد خارق العاده و کرامات بیشتری از امامان متأخر به‌ویژه امام جواد(علیه‌السلام) و امام هادی(علیه‌السلام) در کتاب‌های حدیثی روایت شده است.  

اعجاز علمی امام جواد(علیه‌السلام)
با آنکه امام جواد(علیه‌السلام) در امر امامت بی‌رقیب بود [چون امام رضا (علیه‌السلام) فرزند دیگری نداشت] و امام رضا (علیه‌السلام) هم به جانشینی فرزندش امام جواد(علیه‌السلام) تصریح کرده و کوشیده بود استبعاد و شگفتی شیعیان را نسبت به امامت جوادالائمه(علیه‌السلام) از طریق تمسک به آیات اعطای نبوت به عیسی(علیه‌السلام) در خردسالی برطرف و زمینه باور شیعیان را به امامت ایشان فراهم کند، با این‌همه پس از شهادت حضرت ثامن‌الحجج(علیه‌السلام) جمعی از بزرگان شیعه در بغداد گرد هم آمدند و درباره امامت امام جواد (علیه‌السلام) به مشورت پرداختند. این گردهمایی نشان می‌داد که پذیرش امامت امام محمدتقی (علیه‌السلام) در سن ٧ یا ٨ سالگی، برای برخی از شیعیان دشوار بوده است.

در نتیجه همین شک و تردیدها بود که گروهی را به‌سوی فرق منحرف سوق داد و علمای شیعه را به سفر به مدینه و پرس و سؤال از امام جواد (علیه‌السلام) واداشت. علی بن ابراهیم از پدرش نقل می‌کند که گفت: «گروهی از شیعیان از شهرهای دور آمدند و از امام جواد (علیه‌السلام) اجازه تشرف گرفتند و خدمت آن حضرت رسیدند و در یک مجلس صدها مسئله از ایشان پرسیدند و حضرت به آن‌ها جواب گفت و در آن زمان ١٠ ساله بود. [1] پس‌ازاین پرسش و پاسخ‌ها بود که شیعیان متحیر به اطمینان قلبی و به این باور رسیدند که امام کسی نیست جز حضرت جوادالائمه (علیه‌السلام).

راوی دیگری می‌گوید: خدمت ابی جعفر امام محمدتقی (علیه‌السلام) رسیدم و درباره موضوعاتی با او مناظره کردم سپس فرمود: ای ابا علی! (کنیه راوی) شک و تردید از میان رفت. پدرم جز من فرزندی ندارد. [2] هم‌چنین کلینی در کتاب خود «کافی» روایتی را نقل کرده است که روزی عموی امام رضا (علیه‌السلام) علی بن جعفر (علیه‌السلام) در مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) درس می‌داد و احادیثی را که از برادرش امام کاظم (علیه‌السلام) شنیده بود را برای شاگردان روایت می‌کرد. در این حال امام جواد (علیه‌السلام) به مسجدالنبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) وارد شد.
عموی امام رضا (علیه‌السلام) که سن و سالی از او گذشته بود تا چشمش به امام جواد (علیه‌السلام) افتاد، بی درنگ از جا بلند و بدون آن که کفش و عبای خود را بپوشد به سمت ورودی مسجد رفت و دست امام جواد (علیه‌السلام) را بوسید و به آن حضرت ادای احترام کرد. امام به او فرمود: ای عمو! بنشین. خدایت رحمت کند، او گفت: آقای من! چگونه من بنشینم و تو ایستاده باشی؟! هنگامی که علی بن جعفر به محلی که درس می‌داد برگشت، اصحاب و شاگردانش او را سرزنش کردند که چرا با اینکه او عموی پدر امام جواد (علیه‌السلام) است و بسیار بزرگ‌تر از او از نظر سن، با این‌حال چنین نسبت به امام رفتار کرده است؟


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : دوشنبه 30 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
زن شوهردار

رهروان ولایت ـ لطفا جواب سوال من را بدید می‌خوام بدونم حکم رابطه جنسی با زن شوهر‌دار چیه؟ من با یک خانم شوهر‌دار دوست شدم، میگه من از شوهرم  بدم میاد یه ساله با وی رابطه زناشویی نداشتم و نیازی هم ندارم. با حرفایی که در مورد خودش و همسرش زده دلم براش سوخته، الان که با شوهرش ارتباطی ندارد اگه باهم دیگه باشیم گناهه؟

یکی از پیامدهای منفی رسانه‌هایی مانند ماهواره و اینترنت، عادی سازی روابط محرم و نا‌محرم است و در این میان زشت‌تر و قبیح‌تر، ارتباطات حرام متأهلین و اشخاص همسردار است! در ماهواره‌ها از طریق پخش فیلم های با محتواهایی فساد انگیز و در فضای مجازی با بوجود‌آوردن چت روم و سایت‌هایی برای دوست یابی این امر نا‌پسند را عادی قلمداد می کنند.

ارتباط با نا‌محرم که از حالت ضروری و عادی خارج باشد اشکال دارد تا چه رسد به رابطه جنسی!

ابتدا داستانی مرتبط با سوال شما می آورم و بعد حکم های شرعی را که درون سوال شماست را بیان می کنم:

روزى جوانى نزد پیامبر«صلى الله علیه و آله و سلم» آمد و با‌كمال بی ادبی گفت: اى پیامبر خدا آیا به من اجازه مى‌دهى زنا كنم؟! با گفتن این سخن فریاد مردم بلند شد و از گوشه كنار به او اعتراض كردند، ولى پیامبر با كمال ملایمت و اخلاق نیك به جوان فرمود: نزدیك بیا، جوان نزدیك آمد و در كنار  پیامبر«صلى الله علیه و آله و سلم» نشست. پیامبر از او پرسید: آیا دوست دارى كسى با مادر تو چنین كند؟ گفت: نه فدایت شوم. فرمود: همینطور مردم راضى نیستند با مادرشان چنین شود. بگو ببینم آیا دوست دارى با دختر تو چنین كنند؟ گفت: نه فدایت شوم. فرمود: همینطور مردم درباره دخترانشان راضى نیستند. بگو ببینم آیا براى خواهرت می‌پسندى؟ جوان مجددا انكار كرد و از سوال خود پشیمان شد. پیامبر«صلى الله علیه و آله و سلم» دست بر سینه او گذاشت و در حق او دعا كرد و فرمود:« خدایا قلب او را پاك گردان و گناه او را ببخش و دامن او را از آلودگى بى عفتى حفظ كن». از آن به بعد، زشت ترین كار در نزد این جوان، زنا بود.[۱]

بعد از بیان این داستان که کاملا مفهوم آن روشن و آشکار بود مسائل شرعی مرتبط با سوال را بیان می کنم: تا زمانی که این خانم از شوهر خود طلاق نگرفته است زن آن مرد هست و حق ندارد با دیگری ارتباط داشته و یا ازدواج کند.[۲] و صرف اینکه از شوهرش بدش می آید دلیل کار حرام نمی شود و باید با مراجعه به مشاوره و دادگاه تکلیف خود و زندگی خویش را روشن کنند و در صورت عدم تفاهم طلاق بگیرند و هر کسی زندگی جدیدی را شروع کند. اما اگر بدون طلاق فکر کند دیگر همسر او نیست و با شخص دیگری روابط جنسی برقرار کند با تحقق شرایط مجازات های سنگینی همچون سنگسار در دنیا و در آخرت عذاب الهی گریبانگیر او خواهد شد.



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 28 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
شوخی و مزاح

اسلام دینی است توصیه به شادی و شاد هم در آن وجود دارد ولی عده ای یا مفهوم اشک را خوب نفهمیدند یا می خواهند اسلام را دین غم معرفی کنند. حال عده ای از مردم یا به عنوان شاد معرفی کردن اسلام یا برای شادی خودشان دست به هر کاری می زنند تا بخندند یا دیگران را بخندانند.
امام هادی (علیه السلام) در کلامی زیبا فرمودند: «الْهَزْلُ فكاهَةُ السُّفَهاءِ، وَ صَناعَةُ الْجُهّالِ [۱] هزل، شوخى سفیهان و ساخته و پرداخته جاهلان است».
حال باید بگوییم "هزل" به چه معنا است:
«کلمه «هزل» در لغت به معنى لاغر شدن و هزال به معنى لاغرى است و كلمات بى محتوا و توخالى را هم هزل مى‌گویند، چون معناى درستى ندارد و یك بار منفى هم به آن اضافه شده است یعنى سخنان بى محتوا و زشت و از همین جا فرق آن با شوخى معلوم مى‌شود، چون هزل بى محتوا و بى روح است و به همین جهت روایت هزل را فكاهة السفهاء معرّفى مى‌كند.
كلمات زشت حالاتى دارد: گاه توهین است و گاه زشتیهاى مربوط به مسائل جنسى و گاه اتلاف وقت است». [۲]
پس حرف بیهوده و لغو زدن روایت از مصادیق جهل است و جهل هم که در روایات دشمن انسان معرفی شده است.
اما خود شوخی هم انواعی دارد که با بیان آن به روشن شدن بحث نزدیک شویم.

۱- مزاح ممدوح
رسول اكرم (صلی الله و علیه و آله) می فرمایند: «إنِّی لأمزح، ولا أقول إلَّا حقًّا [۳] همانا من شوخی می كنم در حالی كه جز حق نمی گویم». یعنی پیامبر هم خود را شوخ طبع معرفی می کند و هم به ما ملاک می دهد و می فرمایند که نباید در شوخی از حد حق تجاوز کرد. یعنی به هر بهانه ای شوخی را نگوییم و نشنویم، چون گاهی اوقات حرف لغو و فحش را بهانه شوخی بعضی افراد به کار می برند که مخالف تعالیم اسلام است.
در حالی که در سیره شهدا بسیاری از این شوخ طبعی ها وجود داشت که با معیار اسلام تطابق هم داشت مانند این خاطره:
«شیشه در وردی ناهار خوری شكسته بود. این عبارت را با ماژیك قرمز روی كاغذی نوشته و به دیوار چسبانده بودنند:«ورود كلیه برادران ممنوع». موقع ناهار بود. سالن هم در دیگری نداشت. یعنی چه؟ هیچ كس تصور نمی كرد در بسته نباشد یا این كه قضیه شوخی باشد چند نفری رفتند پیش مسئول مربوط و داد و فریاد راه انداختند:«این چه وضعشه، در چرا بسته است، این كاغذ چیه كه نوشته اید؟» و از این حرف ها. بعد راه افتادند رفتند آشپزخانه. البته از در پشتی كه مخصوص مسئولان بود. جریان را كه تعریف كردند سر آشپز خندید و گفت:«اولاً در بسته نیست باز است. ثانیاً ما نگفتیم كلیه. گفتیم كلیه، برای همین روی لام تشدید نگذاشتیم».حسابی كفری شدیم. فكر همه چیز را می كردیم الا این كه آشپزها هم با ما بله!». [۴]

۲- مزاح مذموم
اسلام برای هر کاری دستور و چهار چوبی دارد از جمله شوخی و مزاح، که مواردی را از شوخی نهی می کند تا مومنین، به بهانه خندیدن و شاد بودن آلوده به گناه نشوند.


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 25 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
امامت در قرآن

یکی از بحث‌های مهم بین شیعه و اهل سنت مقام و جایگاه امام در بین مردم است؛ آنان امام را در حد یک رهبر جامعه تنزل داده و معتقدند امامت فقط جنبه حکومت ظاهری بر مردم است. اما شیعه، مقام امام را بسیار عالی دانسته و حتی از نبوت امام بالاتر می‌داند و معتقد است برخی از انبیای بزرگ هم نبی بوده‌اند و هم امام و برخی دیگر هرگز به مقام امامت نرسیده‌اند.[۱]

ما در این نوشتار برآنیم که از آیات قرآن کریم استفاده کرده و مقام امامت و جایگاه او در هستی و در میان مخلوقین را استنباط کنیم:
نکته اول: قرآن کریم در سوره بقره می‌فرماید: «وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِین [بقره/۱۲۴] (به خاطر بیاورید) هنگامى كه خداوند ابراهیم(علیه‌السلام) را با وسائل گوناگونى آزمود، و او به خوبى از عهده آزمایش برآمد، سپس خداوند به او فرمود: من تو را امام و رهبر مردم قرار دادم، ابراهیم(علیه‌السلام) عرض كرد: از فرزندان من(نیز امامانى قرار بده) خداوند فرمود: پیمان من به ستم‌كاران نمى‌‏رسد».
این آیه به زیبایی بیان می‌کند که مقام «امامت» غیر از «نبوت» است؛ هم‌چنین به زیبایی بیان می‌کند که امامت، بسیار برتر از نبوت است، زیرا حضرت ابراهیم(علیه‌السلام) با آنکه نبی بود و مورد امتحانات بسیاری قرار گرفت و از همه آنها سربلند بیرون آمد، به او مقام امامت داده شد. پس امامت برتر از نبوت است. 



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 22 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
امام باقر(ع)

در آستانه اول رجب سال روز ولادت پنجمین ستاره پرفروغ ولایت و امامت، حضرت امام محمدباقر (علیه‌السّلام) که در سال ۵۷ هجری قمری در شهر مدینه چشم به جهان گشود، بی‌مناسبت نیست پیرامون اخلاق والا و فضائل منحصربه‌فرد آن امام همام نکاتی چند بیان شود.
 امام باقر (علیه‌السّلام) هنگام وفات پدر بزرگوار خود امام زین العابدین (علیه‌السّلام) که در سال نود و چهار هـجری رخ داد، سی و نه سال داشتند. نام حضرت «محمد»، کنیه‌اش «ابوجعفر» بوده و «باقرالعلوم» لقب ایشان است، مادر حضرت «ام عبدالله» دختر امام حسن مجتبی (علیه‌السّلام) است لذا حضرت نخستین کسی است که از طرف پدر و مادر فاطمی و علوی بودند. امام باقر در سال صد و چهارده هجری در مدینه درگذشت و در قبرستان بقیع، کنار قبر پدر و جدش، به خاک سپرده شد. دوران امامت آن حضرت هجده سال بود. امام باقر (علیه‌السّلام) با پنج خلیفة اموی ولید بن عبدالملک (۸۶ ـ ۹۶) سلیمان بن عبدالملک (۹۶ ـ ۹۹) عمر بن عبدالعزیز (۹۹ ـ ۱۰۱) یزید بن عبدالملک (۱۰۱ ـ ۱۰۵) هشام بن عبدالملک (۱۰۵ ـ ۱۲۵) در عصر خود معاصر بودند. [۱]
ابن شهرآشوب در کتاب مناقب خویش درباره اخلاق اجتماعی امام باقر (علیه‌السّلام) می‌نویسد: «حضرت راستگوترین و گشاده‌روترین و بخشنده‌ترین مردمان بود در میان اهل‌بیت (علیه‌السّلام) کمترین ثروت و درعین‌حال بیشترین هزینه را داشت، هر جمعه یک دینار صدقه می‌داد و می‌فرمود: صدقه روز جمعه به خاطر فضیلت این روز بر دیگر روزها، دوچندان می‌شود. هرگاه پیشامدی غم‌انگیز به او روی می‌نمود، زنان و کودکان را جمع می‌کرد خود دعا می‌کرد و آنان آمین می‌گفتند. بسیار ذکر خدا می‌گفت. راه می‌رفت درحالی‌که ذکر خدا می‌کرد، غذا می‌خورد با مردم سخن می‌گفت باز از ذکر خداوند غافل نمی‌شد. فرزندانش را جمع می‌کرد و به آنان می‌فرمود تا سر زدن آفتاب ذکر بگویند». [۲]
درباره اخلاق بندگی امام باقر (علیه‌السّلام) افلج نقل می‌کند: «با محمد بن علی به‌قصد حج بیرون شدم، چون به مسجد درآمد به خانه خدا نگریست با بانک بلند گریست، عرض کردم: پدر و مادرم فدایت مردم به شما می‌نگرند ای کاش اندکی صدای خود را پایین می‌آوردید. امام به من پاسخ داد: وای بر توای افلج! چرا نگریم؟! شاید خدای تعالی در اثر این گریه بر من به مهربانی بنگرد و فردا در پیشگاهش سرفراز و رستگار شوم. افلج گوید: آنگاه امام طواف کرد و سپس آمد تا نزد مقام نماز گزارد سپس سر از سجودش برداشت و دیدم که پیشانی آن حضرت از بسیاری اشک، خیس و تر شده است. افلج می‌افزاید: آن حضرت هرگاه می‌خندید، می‌فرمود: «اللهم لا تمقتنی یعنی خداوندا بر من خشم مگیر». [۳]
حلم و شکیبایی امام نیز از بارزترین صفات ایشان است که مورخین اجماع دارند هرگز امام بدی نکرد به کسی که به او اهانت و ظلم کرده بود و حتی در مقابل به آن شخص نیکی و احسان می‌نمود، موارد زیادی روایت شده ازجمله: «شخصی از اهل کتاب به امام (علیه‌السّلام) گفت، أنت بقر!، امام با مهربانی و ملاطفت فرمودند: لا أنا باقر، یعنی نه، من باقر هستم. روایت کرده‌اند از عظمت صبر آن امام (علیه‌السّلام) گاهی با اصحاب جلوس می‌کرد و در آن حال از خانه‌ای صدای بلندی را می‌شنید. (به علت از دست دادن فرزند یا وابسته‌ای در منزلش) فوراً به‌سوی آن خانه‌یکی از اصحاب را می‌فرستاد می‌فرمودند: «الحمد لله علی ما أعطی و له ما أخذ إنهَهُم عن البکاء و خذوا فی جهازه، واطلبوا السکینة، و...» سپاس خداوند را به آنچه که عطا کرده بود و آنچه گرفته مال او بود از گریه نهی کن و آماده تجهیز او (مرده) باشید، آرامش بخواهید از خداوند در مصیبت و هرگاه کسی مراجعه می‌کرد جهت رفع نیاز از او رفع نیاز می‌کرد، در کرم و سخاوت همچون اجدادش شهره بود و بدیل نداشت». [۴]


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 21 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
دختر ناراحت

مسئله‌ی تناسب فرهنگی بین زوجین و حتی خانواده‌های آنان، یکی از شروط لازم در ازدواج محسوب می‌شود.
بسیاری از دختر و پسرها که در ابتدا اسیر شعله‌های احساسات شده‌اند به این مسئله توجه چندانی ندارند و متاسفانه به مرور زمان و بعد از فرونشستن احساسات زودگذر، مشکلات این مسئله دامن‌گیر آنها شده و با مسائل مختلفی درگیر می‌شوند.
لذا همیشه سفارش شده است، جوانان و خانواده‌های آنان در این مسئله می‌بایست دقت لازم را داشته باشند تا بعدا با مشکلات متعددی مواجه نشوند!
باید با دیدی منطقی و واقع بین، این قضیه را مدیریت نمود؛ نه بسیار سخت گرفت و خود را تافته‌ای جدا بافته دید که هیچ کس را هم‌سطح خود نبینیم، و نه آنکه به این قضیه کاملا بی‌تفاوت باشیم!
 در انجمن رهروان ولایت مطلبی در این باب درج شده که توجه به آن خالی از لطف نیست.

سـوال : با سلام و احترام. دختری ۳۳ ساله هستم ودانشجوی دکتری در یکی از دانشگاه های تراز اول تهران که از نظر ظاهر و موقعیت خانوادگی به نظر اطرافیان عالی هستم. منتهی یک بیماری ۸ ساله دارم که الان خبرهای جدیدی مبنی بر درمان قطعی آن وجود دارد که فقط یکم هزینه و زمان بر است و کنار آمدن با این بیماری برای هیچ یک از خواستگارهایی که می‌آمدند، فراهم نشد؛ تا همین شش ماه پیش که آقایی پیغامی مبنی بر اشنایی بیشتر فرستادند. ایشان هم دانشجوی دکتری از یک دانشگاه دیگر بودند. قضیه بیماری را گفتم و ایشان بعد از تحقیق یک هفته‌ای درباره‌ی بیماری، با این مشکل کنار آمدند. از خانواده‌اش جویا شدم، گفتند بیست سالی است که از شهرستان به تهران آمده و تعداد خواهرها و برادرانش زیاد بودند که همه‌ی آنها ازدواج کرده بودند و پدر و مادرش هیچ کدام سواد نداشتند و خواهرها و برادرانش نیز همه در حد دیپلم و لیسانس بودند. در جهت اطلاع پیدا کردن خانواده ایشان از بیماری من، بنده از همان اول مخالفتی نکردم و گفتم اگر می‌خواهید با خانواده در میان بگذارید. کار آنچنان ادامه پیدا کرد که قرار شد من به همراه خانواده به منزل آنها برویم ... وقتی خانه‌ی آنها را دیدم شوکه شدم، واقعا افتضاح بود! در کلّ پدرم نظر نمی‌داد و فقط گفت: «می‌توانی این وضع را تحمل کنی؟!» از نظر فرهنگ و آداب و معاشرت نیز زمین تا آسمان با هم فرق داشتیم. من از آنجا که آمدم، تا دوهفته در افسردگی تمام به سر بردم تا اینکه به مشاوره دانشگاه مراجعه نمودم، ایشان تا سنّ من را پرسید گفت برای دختر به این سن و سال و با این وضعیت خواستگار کم پیدا می‌شود و برای فرزنددار شدن نیز کار سخت خواهد شد... خلاصه اینکه من یکم سعی کردم با این قضایا کنار بی‌آیم. سرانجام بعد از چند ماه برای بله برون و خواستگاری قرار شد جلسه‌ای برگزار شود؛ منتها سر مهریه بحث شد، پسر اصلا هیچ صحبتی نکرد و همه امور را سپرده بود دست خواهر و شوهر خواهرش تا اینکه برادرش سر همه داد زد که کافیست! خلاصه اینکه پدر و مادرم و خودم از این قضیه و برخوردها ناراحت می‌باشیم ولی نمیدانم چرا پدرم چیزی نگفت و آنها انگشتر نشان هم دادند اما پدرم بعد از رفتن آنها ابراز ناراحتی کرد. به نظر شما من باید چه کار کنم؟

پـاسـخ : عرض سلام و احترام؛
درود خداوند بر شما که علی‌رغم بیماری‌ای که داشتید (۱) ناامید نشده و به فعالیت‌های اجتماعی خود به نحو احسنت پرداخته و اکنون هم در مقطع دکتری مشغول تحصیل می‌باشید. به هر حال اعتقاد داریم که هر فردی به نوعی مورد امتحان قرار خواهد گرفت (۲) فقط امیدواریم که همگی سرانجام از این امتحانات سربلند خارج شویم.


ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 19 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()

مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) تأکید زیادی دارند که به آمریکا نمی‌شود اعتماد کرد حال می‌خواهیم بدانیم چرا معظم له این‌قدر تأکید می‌کند که نمی‌شود به آمریکا اعتماد کرد مگر آمریکا چه خصوصیاتی دارد که این‌قدر غیر قابل‌ اعتماد است؟
به نظر می‌رسد یکی از علل آن، خصلت طغیان‌گری این کشور استعمارگر است. کشورهایی که حالت استعماری دارند دارای خصوصیاتی هستند که یکی از آن‌ها حالت طغیان‌گری آن‌هاست. حال می‌خواهیم بدانیم این خصلت طغیان در قرآن و روایات اسلامی چگونه معرفی شده است.

طغیان و سركشی، به معنای تجاوز از حدود متعارف و عدم تاثر از ربوبیت و پروردگاری الهی به سبب استکبار ورزی و خروج از دایره عبودیت است.[۱]
این واژه در فرهنگ قرآن به چند معنی به‌کار رفته است، ولی در همه آن‌ها مفهوم تجاوز از حدود در اینجا  مد نظر  است. بنابراین در معانی مورد نظر، هركسی كه از مقام خود تجاوز كند و دست تعرض به مقامات دیگر بزند در حالی‌که حق وی نیست، به‌عنوان طاغوت شناخته می‌شود.[۲] از این‌رو بر جادوگر، كافر، كاهن، جنیان سركش و بازدارنده از حق، طاغوت اطلاق می‌شود.[۳] زیرا هریك از این افراد از حدود متعارف بیرون رفته و راه انحراف و تجاوز را در پیش‌گرفته‌اند.
طاغوت به شخصی گفته می‌شود كه در طغیان خویش تا آنجا پیش رفته كه از دایره عبودیت خارج‌شده باشد. چنین شخصی به سبب روحیه استکبار ورزی، تن به ولایت و اطاعت خداوند نمی‌دهد و اطاعت و ولایت پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و اولوالأمر را نمی‌پذیرد. او ربوبیت و پروردگاری الهی را منكر می‌شود و جایگاهی برای خداوند در مدیریت و ربوبیت عالم و انسان و جامعه در نظر نمی‌گیرد.

طاغوت در قرآن کریم:
در قرآن كریم، واژه «طاغوت» در موارد زیادی به‌کار رفته است. در این نوشتار به چند مورد اشاره می‌شود:

۱. «فَمَنْ یَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ فقد استَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقى‏ لاَ انْفِصامَ لَها وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ [بقره/۲۵۶] پس هر كس كه به طاغوت كفر ورزد و به خداى ایمان آورد، به چنان رشته استوارى چنگ زده كه گسستنش ممکن  نباشد. خدا شنوا و داناست».
۲. «اللَّهُ وَلِیُّ الَّذینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ الَّذینَ كَفَرُوا أَوْلِیاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ [بقره/۲۵۷] خدا یاور مؤمنان است. ایشان را از تاریكی‌ها به‌روشنی مى‏‌برد. ولى آنان كه كافر شده‌‏اند طاغوت یاور آن‌هاست، كه آن‌ها را از روشنى به تاریکی‌ها مى‌‏كشد. اینان جهنمی‌اند و همواره در آن خواهند بود».
۳. «وَ لَقَدْ بعثنا فی‏ كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ الضَّلالَة [نحل/۳۶] به میان هر ملتى پیامبرى مبعوث كردیم، كه خدا را بپرستید و از بت دورى جویید. بعضى را خدا هدایت كرد و بر بعضى گمراهى مقرر گشت».
۴. «وَ الَّذینَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ یَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى‏ فَبَشِّرْ عِبادِ [زمر/۱۷] و كسانى را كه از پرستش بتان پرهیز کرده‌اند و به خدا روى آورده‏‌اند بشارت است. پس بندگان من‌را بشارت‌ده»‏.

همان‌طوری که از آیات بالا استفاده می‌شود، در اصطلاح قرآنی طاغوت بر حاکم یا حاکمانی اطلاق می‌شود که حالت استکباری دارند و از ولایت الهی سر باز زده‌اند. به‌عبارت‌دیگر در مقابل حاکمیت الهی قرار گرفته‌اند. این ویژگی طاغوت در قرآن است.
در مورد خصوصیت شیطان که بعد از سال‌ها  عبادت و بندگی خداوند عالم از ولایت خداوند سر باز زد قرآن کریم چنین می‌فرماید: «وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلیسَ أَبى‏ وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرین [بقره/۳۶] و به فرشتگان گفتیم: آدم را سجده كنید. همه سجده كردند جز ابلیس، كه سر باز زد و برتری جست و او از كافران بود».

در حقیقت وقتی‌که شیطان از ولایت الهی و دستورات الهی به خاطر استکبار و تکبر سر باز زد، خداوند عالم آن را از بهشت برین بیرون راند. به عبارتی شیطان وقتی‌که در مقابل خداوند عالم تکبر و استکبار کرد و از تحت ولایت خداوند خارج شد از بهشت رانده شد و از درگاه الهی خارج گردید. لذا از آیات قرآن به دست می‌آید که از خصوصیات طاغوت این است که از ولایت الهی خارج و در ولایت شیطان داخل شده است. اگر دشمنی این‌گونه صفات را دارا باشد، حکومتی طاغوتی و حکومتی است که در مقابل حکومت الهی و دستورات الهی ایستاده است. چنین حکومتی ذاتاً هیچ‌گاه نمی‌تواند با حاکمیت الهی کنار بیاید. این به خاطر روح استکباری حکومت طاغوتی است که به خاطر منافع شخصی و حزبی‌اش از تحت ولایت الهی و حاکمیت الهی خارج‌شده است. پس حاکمیت الهی و حاکمیت طاغوت دقیقا در مقابل هم هستند و متناقض هم هستند که هیچ‌گاه با هم جمع نمی‌شوند. مگر اینکه بگوییم که این حکومت طاغوت از طغیان و استکباریت خود دست برداشته است که در این صورت دیگر حکومت طاغوت نخواهد بود، بلکه حکومتی است که از طغیان خود دست برداشته است و در تحت حاکمیت الهی داخل شده است.

پس وقتی که مقام معظم رهبری(حفظه‌الله) تاکید می‌کند که آمریکا قابل اعتماد نیست و نباید به آمریکا اعتماد کرد و او هیچ‌گاه از دشمنی دست برنمی‌دارد به خاطر این صفت استکباریت آمریکاست. آمریکا به‌خاطر منافع شخصی و ملی خود به تمام کشورها دست اندازی کرده است، جنگ‌ها به راه انداخته است و هر مانعی که در مقابل خود ببیند با بی‌رحمی تمام آن مانع را نابود می‌کند. بزرگ‌ترین مانع این شیطان بزرگ و این حاکمیت طاغوتی زمان، حکومت جمهوری اسلامی ایران می‌باشد؛ به‌خاطر این‌که ایران اسلامی تنها کشوری است که در مقابل استکباریت و زیاده‌خواهی این کشور استعمارگر تمام قد ایستاده است.

طبیعی است که چنین دشمنی هم تا منافع خود ایجاب می‌کند هیچ‌گاه از دشمنی و کینه‌توزی دست بر نخواهد داشت، پس بنا بر آیات الهی و صفاتی که خداوند برای مستکبرین و متکبرین و طغیان‌گران بر شمرده است، این حکومت‌ها هیچ‌گاه قابل اعتماد نخواهند بود. این آیات می‌رسانند که حاکمان اسلامی، به شدت باید مراقب رفتار و گفتار و کردار خود باشند که در دام این دشمن غدّار و متکبر نیافتند، و وعده و وعید‌های این مار خوش خط و خال آن‌ها را دچار اشتباه نکند.  

__________________________________
پی‌نوشت:
[۱]. المیزان، علامه طباطبایی، ج ۲۰، ۱۹۲ و نیز التحقیق، حسن مصطفوی، ج۸، ص۸۱ ذیل واژه «طغی».
[۲]. مفردات الفاظ قرآن كریم، راغب اصفهانی، ص۵۲۰.
[۳]. همان.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : سه شنبه 17 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()

سبزه را به سبز گره نزنید!

سیزده فروردین امسال هم به سر رسید و باز هم مثل سالهای گذشته افرادی با گره زدن سبزه بخت و اقبال خود را آزمودند و آمال، ارزوهای خود را به سبزه‌های طبیعت گره زدند! این امر از چند جنبه قابل بررسی است. اول اینکه آیا اصولا چنین اعمالی محل استجابت دعا هست یا خیر؟ حجه الاسلام فلاح زاده را در پاسخ این سوال می‌فرمایند «اصل این مسئله مبنایی ندارد و از نظر دینی هم تأیید نشده است و اثر و فایده‌ای هم برای آن غرضی که افراد چمن را گره می‌زنند ندارد. علاوه بر این اگر چمن متعلق به فضاهای عمومی باشد گاهی اصلاً این کار جایز نیست که وارد بشوید و اگر زمین کاشته‌ شده‌ی مردم هست، نباید وارد آن بشوید و اگر صاحب زمین راضی نباشد مرتکب حرام شده‌اید. خسارتی هم اگر وارد بشود باید جبران کنید.»[۱]
پس می‌توان گفت گره زدن سبزه بدون خسارت به دیگران و مرتکب شدن کار حرام مباح خواهد بود اما اگر این کار موجب ضرر به دیگران شود حرام می‌باشد. از جهت بدعت بودن هم می‌توان این مسئله را بررسی نمود، بدعت در لغت به معنای کار نو و بی سابقه است و در اصطلاح به معنای "ادخال ما لیس من الدین فی الدین" است؛ یعنی نسبت دادن چیزی به دین در حالی که در واقع جزو دین و شریعت نیست. بدعت گذاری در دین؛ سیئه دارد و از گناهان کبیره است و در حرمت آن هیچ تردیدی نیست. پیامبر اکرم می‌فرماید: «بدعت، گناهی‌ همدوش‌ با کفر است چندان‌ که‌ توبه بدعت‌گذار پذیرفته‌ نیست‌.»[۲]
حال متاسفانه دیده می‌شود بعضی افراد سطحی نگر به خیال اینکه به دین اسلام خدمتی کرده، و تبلیغ دین می‌کنند این خرافات را برای تعجیل در ظهور مولایمان آقا امام زمان به کار می‌برند و گره زدن سبزی را به بال سبز مهدوی[۳] که یکی از بالهای شیعه برای پرواز هست گره می‌زنند! و در این راستا پیامک و تبلیغات درست می‌کنند! و خیال می‌کنند با این اوصاف به صاحب امر خدمت کرده و موجب خوشحالی ایشان گردیده‌اند! غافل از اینکه با این کار تنها به یک کار نامشروع، مشروعیت بخشیده‌اند! مثل این پیامک: میزنم سبزه گره تاگره ای وا گردد/سالمان سال ظهور گل زهرا گردد/میزنم سبزه گره نیتم اینست خدا/یوسف گمشده ی ارض و سما برگردد/میزنم سبزه گره سبز شود دست دعا/وانکه رفتست زدستم به دعا برگرد!!
شاید بپرسید دعای برای تعجیل در ظهور آقا امام زمان خیلی خوب هست و ثواب زیادی دارد حال چه اشکال دارد این دعا را در سیزده فروردین بکنیم و سبزه گره بزنیم؟! در پاسخ باید عرض کنم بله دعا برای ظهور آقا ثواب کثیری دارد اما اینکه اعتقاد داشته باشیم در حین گره زدن سبزه دعا مستجاب می‌شود بدعت بوده و جفا به صاحب الامر خواهد بود.

پی‌نوشت‌ها
۱-سایت حضرت آیت الله خامنه ای.
۲-ابن‌ بابویه‌، ثواب‌...، ۵۸۶ -۵۸۷.
۳- شیعه با دوبال پرواز می‌کند بال سرخ حسینی و بال سبز مهدوی.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 15 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
عیدی کودکان

ابراهیم کرخی می گوید: از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: مردی که باغ بزرگی دارد و هرگاه جشن یا نوروز می شود مردم برای جلب توجه او، [به طمع آنکه از باغ او استفاده کنند] برایش هدایایی می برند که بر عهده آنان نیست.
«امام پرسید: آیا آن ها نماز می گزارند؟ گفتم: آری
فرمود: پس هدیه آن ها را بپذیرید و به آنان پاداش دهد، زیرا رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: اگر پاچه گوسفندی به من هدیه شود می پذیرم و این از دین به شمار می آید؛ ولی اگر کافر یا منافقی برای من بار شتری هدیه آورد نمی پذیرم و این هم از دین است، زیرا خدا پذیرش هدیه مشرکان و منافقان و غذای آنان را برایم نمی پسندد».[۱] 
یکی از موارد احسان و نیکی به دیگران، هدیه دادن است، که در آیه ۳۶ سوره نمل یکی از آثار آن را شادمانی بیان می کند.
رسول خدا (صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «هدیه، دوستی می آورد و برادری را شایسته و زیبنده می کند و کینه را می زداید. به یکدیگر هدیه دهید تا به هم محبت یابید».[۲]
یکی از سنت های خوب در ایام نوروز، عیدی و هدیه دادن به اقوام و خویشان بالاخص کودکان است. اما نکته ی قابل توجه در عیدی کودکان این است که آیا آنها مالک عیدی خود می شوند یا والدین آنها مالک عیدی فرزندان خود می باشند؟

مالکیت عیدی کودکان

سوال:
اموالی مانند عیدی که به کودک صغیر هدیه داده می‏ شوند آیا ملک خود صغیر محسوب می‌شوند یا ملک پدر و مادر او؟

آیت الله خامنه ای:
اگر پدر به عنوان ولایت بر صغیر، آنها را قبض کرده باشد، ملک صغیر محسوب می‏ شوند.[۳]

سوال:
اموالی مانند عیدی که به کودک هدیه داده می شوند ملک چه کسی است؟ اگر والدین خرج کردند مدیون فرزندان هستند؟

آیت الله مکارم:
باید برای آنها نگهدارند اما اگر این مبالغ را به مصلحت فرزندان خرج کنند اشکالی ندارد.[۴]

- - - - - - - - - - -
پی نوشت:
[۱]. اصول کافی، کلینی، ج ۵، ص ۱۴۱.
[۲]. بحار الانوار، مجلسی، ج ۷۴، ص ۱۶۶.
[۳]. اجوبه الاستفتائات، م ۱۷۴۹.
[۴]. سایت حضرت الله مکارم.





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : شنبه 14 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
زندگی به سبک دختر رسول خدا

سیره و سبك زندگی معصومان،‌ كه بر اساس تعالیم دینی به عنوان اسوه و الگو به جامعه اسلامی معرفی شده اند می تواند در ارائه مدل و سبك زندگی شایسته برای همه مسلمانان،‌كارگشا و موثر باشد. در این میان، سیره و سبك زندگی حضرت فاطمه،‌ یگانه دختر رسول خدا،‌ در عرصه شخصی و در عرصه خانواده،‌ كه مبتنی بر تعالیم الهی و برگرفته از سنت رسول الله، می باشد؛‌ می تواند برای نسل امروز،‌ بویژه زنان و دختران جامعه اسلامی،‌ به عنوان الگوی معصوم و برتر،‌ معرفی گردد. هر چند این قلم و این نوشتار،‌ یارای وصف برترین زن عالم را ندارد،‌ لكن از باب احترام و ادب،‌ صحنه های از سبك زندگی فردی و سیره عبادی این بانوی گرامی را به مناسبت روز زن و ولادت ایشان، از منابع حدیثی اسلامی، به تصویر خواهد كشید،‌ بلكه تاسی به زندگی این بانوی معصوم و حوریه انسیه و بهجت قلب پیامبر خاتم،‌ چراغ راه زندگی باشد.

ولادت حضرت فاطمه

حضرت فاطمه زهرا در مكه‌ و در خانه برترین پدر و مادر،‌ چشم به جهان گشود. پیامبر مامور میشود به شكرانه این نعمت بزرگ در پیشگاه خداوند سبحان،‌سر تعظیم فرود آورد و نماز گذارد و قربانی نماید. (انا اعطیناك الكوثر،‌فصل لربك وانحر). نزول سوره كوثر و چنین تعابیر بلند مرتبه در حق فرزند دختر،‌ آن هم در عصر جاهلیت كه نه تنها زن از كمترین حقوق انسانی برخوردار نبود،‌ بلكه تولد دختر،‌ مایه ننگ و سرافكندگی بود و دختران زنده به گور می شدند،‌ نشانگر جایگاه ارزشمند زن در مكتب اسلام است.



ادامه مطلب


داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : پنجشنبه 12 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
پول لای قرآن

سنت های خوبی در بین ما وجود دارد که ریشه ملی یا غیر مذهبی دارد اما مورد تایید اسلام هم می باشد. هر کسی هم که پایه گزاری سنت خوب باشد، تا روز قیامت در ثواب ایجاد سنت سهیم است که روایات ما به این نکته اشاره دارد.
رسول خدا (صلی الله و علیه وآله) فرمودند: «مَنْ سَنَّ فِی الإِسْلامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا بَعْدَهُ مِنْ غَیْرِ أَنْ یَنْقُصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَیْءٌ [۱] هر که راه و رسم نیکویی را بنیان نهاد، در پاداش عمل به آن تا روز قیامت سهیم است بی آنکه از اجر دیگران کاسته شود».
یعنی هم پایه گزار آن سنت ثواب می برد و هم کسانی که آن سنت را اجرا می کنند و از ثواب همدیگر کم نمی شود.
یکی از این سنت ها خوب بحث عیدی دادن و هدیه گرفتن برای همدیگر است. این سنت بسیار مورد تاکید اسلام قرار گرفته است و روایات فراوانی در این باره به ما رسیده است و از آثار و برکات این سنت خوب نکاتی را به ما توصیه کرده اند.
امام رضا (علیه السلام) از اجداد خویش از رسول خدا (صلی الله و علیه وآله) روایت کرده است که فرمود: «خوب چیزى است هدیه؛ زیرا آن کلید حوائج است».[۲]
اما شاید برای کسانی دقت بیشتری در مسائل دینی داشته باشند این سوال پیش بیاید که آیا این رسم قدیمی گذاشتن پول نو، در بین قران توسط پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها و بزرگان فامیل، باعث بی حرمتی به قران می شود؟ و بهتر است این کار را ترک کنیم یا اشکالی ندارد؟

حضرت آیت الله مکارم شیرازی
پرسش: رسم است که در عید نوروز و مانند آن پول لای قرآن می گذارند و عیدی می دهند. آیا این کار اشکال دارد؟
پاسخ : اشکالی ندارد.[۳]

مطالعه بیشتر: آداب هدیه دادن.
-----------------------------
پی نوشت:
[۱]. الكافی، كلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق‏، تاریخ وفات مؤلف: ۳۲۹ ق‏، محقق / مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، موضوع: كتب اربعه‏، زبان: عربى‏، تعداد جلد: ۸، ناشر: دار الكتب الإسلامیة، مكان چاپ: تهران‏، ج۵، ص۹.
[۲]. صدوق، محمد بن علی، عیون أخبار الرضا، ج ۲، ص ۷۴، ح ۳۴۲، انتشارات جهان، ۱۳۷۸ق.
[۳]. سایت حضرت آیت الله مکارم شیرازی





داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 11 فروردین 1395 | توسط : احمد داعی | نظرات()
  • تعداد کل صفحات : 74  صفحات :
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...